DOKUNMAK İÇİMDEKİ SAF ÇOCUĞA

Düş meskenlerinde saklı mevsim: çiy tanelerini resmettiğimse sabahın nefesi ve ellerimden kayan dolular hani boca ettiğim boş bildiğim bir sayfada aşkla umutla dokuduğum satırlar elbet muhatabım sadece Rabbim derdest olsam da ömrü heba etmekle günaha girdiğimi bile bile nihayetinde dokunmak içimdeki saf çocuğa.

 

 

 

Yarına meyyal bir Külkedisi.

Ayak izlerim kalıcı.

Sağanağımda saklı rahmetin g/izi

Dün mizaçlı bir öyküden çıkıp yola

Aşkla bazen esefle yüklendiğim kendime

Makberin çağrısı ıslıklandığım

Mahşerin ön sözü

Korktukça kendime yakalandığım.

 

Haşmetli bir güzergâh

Dokumaksa ömrü aşkın tezgâhında

Renkler bazen solan

Bazen çelimsiz yankısında dünün

Bandıkça sözcükleri külünde saklı bir kördüğüm

Elbet reva görülene razı

Yandıkça Allah rızasıyla

Çıktığım onca yokuş dağ tepe

Nazlı yüreğimde seyyah binlerce kelime

Bir nebze de olsa duyumsamaksa huzuru

Katlandığım hece hece…

 

İşte o kat izi yürek sesinin

Efemine dokunuşlar bazen çıkıp gelen

Bazense ıslak yüzümde saklı her gölgeyi

Aydınlığa sunduğum gece ertesi

Sonlanmaksa saltanatı yaşamın

Cefası ile tanıdık mizacın feryadı.

 

Gökte kamp kuran kuşlar

Kanadında saklı izler ve yaslar

Bizden bize uzanan bir yol

Başa almaksa masalı

Sonlanmasına razı gelmez işte tükenmez nazı niyazı

Solsa da çehre

Sönmeyen feri gönlün

Mukadderatta saklı nice hüküm

Razı kadere

Asil bir düşün tekerinde saklı gerçeği

Dikerken kalemle usul usul…

 

Ağırdan aldığım mutluluğu

Kalıcı kılsın Rabbim yeter ki

Huzurun meali sevgide saklı

Hicabı kötünün bazense nefsine yenik düşen beşeri

Af etsin Rabbi kâinatın

Evladiyelik bir ziynetmiş meğer sevgi

Tükenmeyen tek iklimi

Hayatın ve de nakşı

Uzadıkça yol yarına dokunmanın telaşı

Aşkla ve umutla…

 





Gülüm ÇamlısoyGold Üye / Kadın / 6/2/2017