BİR YILDIZ OLMANIN NESİ KÖTÜ

Hangi gölgenin tutsağısın?

Hangi düş’ ün keyfini bir ömür sürer ki insan?

Hiç mi hiç sürme çekmediğim gözlerimin

Çekim gücü

Karanlığı avuçlayan gözyaşı

Kibirlidir bu mevsimin rüzgârı.

 

Ah, fitneler sokan sevdiklerimle arama

Araladığım kapının üstüme kapanmasıyla

Yerle yeksan olmuş hayaller:

Bir d/ipsiz kuyuymuş meğer insanların yürekleri

Bense sevdiğim kadar değer bulacaktım, değil mi

İnsanların gözünde?

Kekremsi acılar ne ki?

Zıt kutuplar birbirini çeker mademki

Zıtlaştığım içimdeki çocuk

Kayrasında göğün

Uçabildiğimden fazlası işte

Asılı olduğum aşkın havsalası dolup taşarken…

 

Bir de gözlerim:

Nidaların titrek sesi

Nazlı olsa varlığım ne ki?

Göğsümdeki sarkaç

Delip geçen her günde saklı devasa bir ayraç.

 

Melunmuş gölgeler

Metanet yüklü olsam kime gerek?

Düşlerin havuzunda boğan nice esaret

İmlediğim şu yer şu gök

Mimlendiğim ne ki yaşadığım kadar yaşattığım asalet?

 

Kanıksadığım cesaret aşka kucak açan

Sessizliği ile dünyayı boğan

Kapılası o rüzgâr

Kaptan köşkünden seyrettiğime delalet elbet

İçimdeki kum saati suskun

Yokluğumdaki hasret adıma denk

Adımladığım her gün geri geri

Sönse de gecenin feri

Bir yıldız olmanın nesi kötü?

 

Solan solduran hayaller

Sevip kaçtığım her köşe

Un ufaksa yürek

Denizin dalgası çok çok yüksek

Boyumu aşar bu figanlar

Melekler de ölüyormuş, bayım

Akıl melekelerim olsa da yerli yerinde

Sınandığım her kare

Varsın yerle yeksan olsun varlığım

Varlığınızda bulduğum huzura hasret

Yaşadığım koca ömür

Mademki gelip geçiyorum dünyadan.

 

Yüreğinizde ısıttığınız bir dua bana gerek

Sessizliğimi mazur görün bayım

Ama en çok gürültüyü de çıkarırken yürek…





Gülüm ÇamlısoyGold Üye / Kadın / 2.06.2017