FİKRİNDE ZİKRİNDE SADECE RABBİ

‘’Çık o karanlık uykudan

Kilerde fazla güneşimiz kalmış mı bir baksana…’’(Alıntı)

 

 

 

 

Hüzne müptela bir derviş gibi

Fikrinde zikrinde sadece Rabbi…

Çıktığı çileli yokuş Üsküdar’da saklı hüzün çeşmesi

Bazen ağzını dayadığı bir musluk

Rest çekmekse kötüye ve kine.

Düşkünlüğü iklimlerde saklı

Kaykıldığı bazı bazı.

Rengi beyaz seması aydınlık

Şeceresinde saklı sıfatları.

 

Bir rakımdan düşen çığ gibi

Büyüyen ezeli düşleri

Sandıkta saklı kıyamadığı kimse

Yüreğinden atamadı gitti aşkı ve sevgiyi

Her ne hikmetse o başat duygular

Rengi illa ki döner pembeye.

 

Bir rövanşsa yaşamak

Ah, feda ettiği ömrü nice hayalin peşinde

Didiklerken içindeki yüreği

Hallaç pamuğu gibi dağılan nice sözcük

Renginden taviz vermeyen ufuk

Sunumu kâinatın başa çıkamadığı

İnsanların hala peşinde seyyah bir tüfek

Kurşun sıktığı elbet acının bacağı

Kat çıkmaksa hidayete

Daha da ne çok var aşacağı yolu.

 

Kibirsiz bir iklimse düşlediği

İkilem yüklü yorgun zihni

Kalıtımsal belki de bunca acı

Genetiği bozulmuş insanlardan olmadığı

Saklı sabıkasında

Sandık dolu cümle

Hücrelerinin bölündüğü binlerce hece

Bazen kaygı bazen neşe

Orta yolu bulamadı gitti işte mizacı

Söven kimse arkasından

Sadece önüne bakan bir nefer

Fener alayı gibi sözcükler

Müptelası sevginin ve umudun

Kararan gökte bile saklı tuttuğu aydınlık ruhu

Pekişen o hasret ve rehavet

Gönül gözünde saklı elbet

Muradı.

 

Çiçeklenen bir yol

Sağa dönüp unutmadığı solda saklı heceleri

Serperken yere göğe de sığamadığı

Bir hüviyetse hüzünlü yürek

Umudu ve aşkı tefe koyan hangi münafık ise.

Gün doğmadan neyse doğacak olan

Gecede dahi muhafaza ettiği bir ışık

Günbegün büyüyen İlahi Ateşin her kıvılcımında

Tutuşan ruhu ve sözcükleri

Seyrinde kaderin

Hatta sevebildiği kederin

Bir adım sonrası

Elbet sadece saklı Hakkın indinde…





Gülüm ÇamlısoyGold Üye / Kadın / 2.06.2017