HEPİMİZ EŞİTİZ ALLAH NEZDİNDE

‘’Kim bir şairi kırsa

Şair gider uzun bir dizeyi kırar mesela

Bilirim kim dokunsa şiire

Eline bir kıymık saplanacak…’’(Alıntı)

 

 

Düşlerimdi yangından ilk kurtardığım

Elbet şiirdi acil çıkış kapısı.

Sözcüklerse hükmeden

Sevgiye hürmeten

Diktiğim kanatlarım

Yamalı yüreğimde solan bir çiçek olmanın ayrıcalığı

Bir aruz vezniydi belki de ömür

Havsalamın almadığını

Kayıt ederken şiirlerime.

 

Nazenindi gölgem.

Rengim ve tutulan nutkum

Ah, ara sıra öfkem

Yenildiğim miydi yanıldığım mı beni bana sunan?

Yerildiğim mi yer yarılıp da içine sokan

Bir kinaye mi yoksa asla gerçek olmayan…

 

Bir de şerrin saçağı

Sığındığım tek makam

Ricamsa kaderden

Yaşamadığım kadar yaşaran neşrim

Elbet kundaklanmış bir kez hayallerim,

Sönen ferinde gecenin

Laneti ötelediğim

Bir sure tadında bildiğim hayat

Sancağı ile çıktığım nice kat.

 

Sadık bir semazenim hürmet ettiğim

Salkım saçak duygularım hezimetine uğradığım

Bilumum insan ve hüsran.

Müdavimi olmaksa umudun

Solmaz da içimde tutkum

Tutuklu olduğum sadece sabır

Rengi beyaz ve masum

Bir şiirden öte

Bazen alamadığım nabzı mutluluğun

İyi de henüz ermedim hidayete.

 

Vakur ve ıssız

Hem onurum önde gider

Ömrü katık ettiğimden de fazlası

Yetemediğim hangi fani ise

Yaşadığım sadece O’nun emriyle

Hudutları aşan köleler

Kuluyum Rabbin gerisi malum

Kulluğuma binaen yaşadığım her duygu

Yeter ki kabul göreyim gelen vakitte.

 

Mevsimlerden bahar ya da hazan

Sözcüklerin kibri de yok madem

Matemi dahi severim ben

Bir de düşmüşse yolum şiire

Mahzen bildiğim ayrı gayrısı insanların

Oysaki eşit yaratılmadık mı Allah’ın nezdinde?

 

 





Gülüm ÇamlısoyGold Üye / Kadın / 2.06.2017