BİR ŞİİRDEN DE ÖTE

Gecenin meali nükseden belki de akan rimeli göğün…

Muhbir imgeler saklı iç cebinde

Derdest edilmişliğim ne ki, ah söyle?

Hükmeden mevsim

Yüzü suyu hürmetine tüm sevdiklerimin

Iskaladığım koca ömür

Seyrüseferinde aşkın

Batığım batağıyım kederin

Aşkın ümmetidir içimde saklı

Yalnızlığın da külfeti

Şiir olup dilimlendiğim

Aşk diye diye dilendiğim

Dillendirdiğim ne ki?

 

Yalnızlık makamında gecenin

Sefasını süremediğim sessizliğin

Nazım niyazım sonlanmazken

Aşkın şahı bir hecede kaybolduğum

Kabrime duyduğum özlem ve matem

Meymenetsiz gölgeler bir sokaktan

Diğerine seken

İçimde saklı aşk dolu Mümin:

 

Gün bölündü, bayım

Yüzümden düşen parçalara öykündüğün mü?

Oysaki bir esarettir benimki

Sevdiğimi söylemeye

Cesaret bulamadığım

Batıl bir kehanet

Aşkın ufkunda kâh doğup kâh battığım…

 

Toprağımdır memleketim

Aşkın kolluk kuvvetlerinde saklı metanetim

Sınandığı kadar dirayetimin

Dilemması benliğin

Bir bakıyorum da şüheda mazime

Bir akıyorum ki nehirler misali

Yıktığım bentler ne ki?

Yığınla acı ve sözcükle bezenmişken kefenim

 

Ah, sancımla sus pus

Veryansın eden kalemim olmaksızın, es

Geçtiğim şu hasret

Sığındığımsa bitimsiz kudreti Rabbimin

Sevdalandığım hayat ve sen

Şirin bir gülümsemense nelere kadirdi oysa

Kaykıldığım dün ve gün

Her sözcükle tırmaladığım yüreğim

Büyümediğim de aşikâr günbegün

Hala çocuğum ben.

 

Telaşla ördüğüm saçlarım

Hala yaslı ve nazlı

Bir fıkra gibi içimde saklı

Devasa mabedimdir yüreğimde taşıdığım

Oysaki kuş gibi kanatlarım mecalsiz

Sözcükler ki mealsiz

Şimdi kırdım dişimi

Şimdi nifak soktum aşka

Hırpani bir gölge misali dadanan

Yalnızlık ve hasret

Eş güdümlü bir mermi gibi

İçime yağdırdığım gözyaşı.

 

Rakkasesi karanlığın

İzini sürdüğüm huzur ve mutluluk

Sevgiden geçen yolum bazense kör kütük

Hicap yüklü tek sekant

Muhafaza ettiğim sadece aşk ve masumiyet

Boyut değiştirdiğim aralıksız

Neye yaradı ki yaşadığım ömür sessiz sedasız?

Bir ufkun hükmü

Bir de içimde tutuklu nutkun

Dünde saklı gülüşü

Yarınlara açık kalbim ve kollarım

Kodladığım hayatın endamı yitip gitti

Bir şiirden ötesi varlığım üstelik.

 

Mevsimsiz bir öfkeyim ben

Sadece sana meyleden

Sessizce sevdiğim derinden

Ve usulca asla değil yalan.

Yenik bir güfteyim

Aşktır bestesi kâinatın ve yüreğimin

Kopacak kıyamet öncesi sessizliğim

Deruni bir yürektir içimde saklı

Dipsiz bir kuyu acıların yüzdüğü

Bir selama meylettim, bayım

Bir çift kelam sadece

Aşkın ve yalnızlığın hicvinde

Tetikte beklemekteyim vakti

Hazanda saklı bir çiçek gibi.

 





Gülüm ÇamlısoyGold Üye / Kadın / 2.06.2017