DOSTUM

Yankısı yok kimi zaman: yarası derinde…

Yamalı mevsim ve aşkın kıblesi…

Ve hüzün ve esaret yokuşu dik olsa ne ki öznenin?

Ödün vermeden yaşamanın verdiği huzura delalet

Kıymık batsa bile yüreğe

Tebessüm ehli sefasını sürmekse ömrün

Cafcaflı sözcüklerden örülü değil benim mabedim.

 

Huzurun meali içre dönük yüzü sevginin

Koyudan gözleri gecenin karadan bozma yarım adalar

Yarıladığım yolsa mahsuru yok, dostum

Elimi tuttuğun kadar mutluyum

Kandığım dünyaya değil hem özlemim

Varsa yoksa dostane bir tebessüm ve selamın

Ah, o sökükleri içten içe diktiği.

 

Tevazu yüklüsün madem

Matemin çürüdüğü inancın sükûneti içtiğim

İçerlediğim tek şey kalmadı geride

Allah dostu varlığın yeter bana

Havadisin de hası, dostum

Havsalamın almadığından öte

Yaşasın işte yaşasın

Umudun tekeri

Bir renge özlemse duyduğum

Nazlıdır yüreğim asla değil kibirli.

 

Gök ve bulut

Ve dostluk ve unut sadece unut

Dirayetinin kırıldığı günlerden fazlası saklı cebimde

Asalet ve metanet

Sicim gibi yaşlarım artık sadece huzurdan

Yüzü suyu hürmetine evrenin.





Gülüm ÇamlısoyGold Üye / Kadın / 2.06.2017