MUTLULUK BİR RİVAYET OLSA GEREK BAYIM

Aykırı bir düş olduğunu biliyorum aşkın bazense sönen bir ateşten firar eden çocukça bir heves.

Martavallar okur kimi zaman hayat ve acılardır ihya eden.

Yüreğin nüfus ettiği şefkatli bir düş’tür aşk ve düş iken menzili ömrün, kırağı çalan şiirler ve tebessüm diler yürek ve işte mevsimi geldi azat olmanın en aykırısından bir aşk ise bir düş’e düşülesi yalnızlıksa en korunaklı dünyadır uzaktan sevmenin güzelliği yoktur hiçbir şeyde hatta kendini sevmekten aciz ise yorgun ve hırpani yürek.

 

 

 

 

Hüzün katsayımsınız, bayım:

Hala ulaşamadığım bir rakımda saklı mutluluk

Sevmenin neresi kötü, diyenlere son uyarım

Uymadığım dünyanın nimetlerine

Belli ki sevmekmiş en tehlikelisi

Hicran yüklenip gün ve gece…

 

Ah, o kesif sessizliğiniz bayım…

Sözcüklerdir huzurun neşri

Mutlu aşk da yokmuş madem…

Bilmem ben neye denk düştüğünü mutluluğun

Bir uyarı levhasıdır yürek

Ne zamanki doludizgin sevip yaşarken

Yeşeren göğün en muteber imi

Elbet yıldız olmanın da mealidir

Şapka çıkarttığım gün ve gece ve hüzün yüklü

Ah, çözemediğim o bilmece.

 

Metruk bir lahit mi yoksa gizin tefekkür yüklendiği?

Azat edilesi bir ruhtan da ötesi var madem:

Matemin sarmalında

Kuytularda yaşarken ömrün her gününde

Gün yüzlüdür içimdeki kıyam

Kıyıma uğrayan saf benliğim…

Ah, karşılığı olmayan selam.

 

Mustarip olduğum kendim:

Beylik bir çiçek değilim hem:

Hala dikenlerime muhtaç

En çok Allah aşkı ile sarmaş dolaş varlığım

Küstüğüm kimse kalmadı hem geride

Ya, benden ne kalacak ileride?

 

Bütçem dağınık

Sessizliğimle mutabık

Yalnızlık mademki serkeş bir iklim

Sınandığım nasıl da elzem.

Ah, etmeden severken

Ben ve her hücrem

Müzmin bir hüzündür işte yolumu kesen

Baş veren nice nifak kimse arkamdan sitem eden.

 

O bilir içimi

Dışımda saklı sükûnetin özlemi

İçerlediğim illa ki sessizlik

Ya da iman gücümde saklı bir hoş seda

Allah dostu iken tüm arayışım

Kendimle sürtüştüğüm nasıl da sırnaşık

Bir rehavet

Rücu eden sözcüklerime delalet

Elbet yüklendiğim her mutlak zincir

Ruhum dahi tefe konmuşken bir ömür

Nasıl razı gelirim içimdeki t/aşkın hayalinden firar eden

Semazen bir yüreğim ben:

Bir o kadar şaşkın.

 

Reva görülen neyse arkasını topladığım

Dağınık zihnim ve saçlarım

Atkuyruğunda saklı hicazı sözcüklerimin ki

Bir perçemdir her biri.

Bir nüans içimde saklı her suskun niyaz:

Bilen ve tek gören

Sefasını süremedim gitti de evrenin.

 

Bir renksem en mahcubundan

Bir ses isem en çığırtkan

İnsan sevgimle yürüsün namım

Yeri geldi sevdiklerime geçer nazım

Hem ne lazım?

Ben sadece huzura razıyım.

Bir imleç ise sağım solum önüm arkam

Merkezindeyim aşkın andıkça Mevla’mı

Hürmet ettiğim şu nizam

Hüznüme sahip çıkan elbet Yaratan

Bağdaş kurduğum şu yüksek rakım

Hala eremediğim o nihayet

Mutluluk olsa gerek bir rivayet, bayım.

 

 





Gülüm ÇamlısoyGold Üye / Kadın / 2.06.2017