RÜZGAR

Ölümsüzlüğün rengiydi şeffaf bir yürek

Aşkın da merhalesi

Ne çok esinti ne çok sözcük

Yoktan var eden tek varlık.

Kırbacı yalnızlığın illa ki sevgi

Kutsal bir aşkın temennisi

Vakıf olduğum ne ki…

 

Aşkın surlarında yetim sırlar

Göğe eşlik eden ruhtan firar eden

O rüzgâr o rüzgâr

Kaybolan bir yaprak gibi

Aidiyetin şartsız ihtiva ettiği

Melun bakış meftun sema

Aşkın ırgat tesellisi

Soluksuz severken bu yürek hicret etmedi mi?

 

Bir kurşunsa saplanan

Bir kusursa aranan

Bir lanetse saplanan

Kursağında mevsimin

Ötüşen bir kuş aslında hayatı resmettiğin

Soğuk ayaklarında kırık kanatlarında

Taşıdığı koca cihan

İçinde saklı madem közü rehavetin

Kordan satırlara bandığın kadar

Kayıtsızlığı aşkın

Kural tanımaz bir eda ile s/alındığın.

 

Ket vurulan neyse içinden taşan

Bir rüzgârdan da öte nerelere savrulduğun.

Kıt kanaat sevenlerden olmadın madem

Kimse de sorgulamasın içinde saklı matemi

En kuytusu ıssızlığın

Neyse derme çatma yaşadığın

Neyse anlaşılmaz hele ki içinde sakladığın

O devasa cennet yok mu

Asla kıyaslanmaz dünyada saklı zenginlikle.

 

Kürediğin mi kandığın mı?

Kanadığın ne ki kandırmadıktan sonra

Vebali boynuna aşkın

Madem tünediğin kırık bir dal

Olsa da kalbinde binlerce kırık

Kanat açtığın aşkın dirayeti

Sanma ki yalnızsın doğduğun günden beri

Issızlık ne ki

İman gücünün yanında baş koyduğun

İnanç ve sadakat mademki

Başında taşıdığın o taçtır

Taçlanan ömürde saklı bir şadırvan belki.

 

Ne kuytuların izini sürdüğün

Ne de coşkulu kalbine söz geçirdiğin

Hülasası acıların

Kanat açtığın sonsuzluğun

En derdest rüzgârı elbet

İçinden taşan fıtratın bağımsızlığı

Mademki sadece severken özgürsün

Mübalağa etmeden yaşamanın da meali

En çok da içine göçtü mü sefil benliğin

Sırların gömülü olduğu

Serlerden çok surlara serildiğin…

 

Gaipten gelen bir neşe belki de

Hala çocuk ruhunla salındığın şu rüya

Yeter ki gözlerini sonsuzluğa değin kapa

Ki

Rüştünü ispatlasın aşk ve her rüya

Gönül gözünde kırıldığın hece hece kimse

Kırmadan yaşamayı becerdin madem

Varsın mateminle saf tuttuğun

Hem sen değil misin sevdiğin kadar mutlu.

 

Şeceresi varlığın

Varlık ne ki?

Ruhun eşlik ettiği o kat izi

Hele ki için dışın birse

Direndiği kadar gölgeler

Yolundan da alıkoyamaz hani hiç kimse.





Gülüm ÇamlısoyGold Üye / Kadın / 2.06.2017