Gece

Gece

 

Bir el yavaş yavaş siler gündüzü

Renkler ve şekiller kaybolur gider

Karanlık bir mabet olur yeryüzü

Kalpler konuşur artık sözler biter

 

Gece doğurgan hisli ve sevecen

Taze bir güç yepyeni bir başlangıç

Tohumlarda kımıldanış, heyecan

Hazineler bulup çıkaran dalgıç

 

Bir yorgan, serilir boylu boyunca

Sessizce örter her şeyin üstünü

Hayat, kendine bir virgül koyunca

O avutur, gündüzün üzdüğünü

 

En saf kokusu gelir çiçeklerin

Salgılarlar çünkü özsularını

Görünce onları güleceklerin

Yaşamak isterler duygularını

 

Gece, gündüzden sonraki, bereket

Tekrar dirilişin derin mağrası

Sende sükûtun örttüğü hareket

Sende başın ve sonun manzarası

                                   Erden Ender GÜNER





ERDEN ENDER GÜNERGold Üye / Erkek / 2/15/2017