AŞK DENEN O İKLİM

Düşlerime tabiyim izlediğim değil gizlendiğimden öte ibaresi umudun ve salkım saçak benliğim taarruz edense gün ışığı ve ayda saklı hararetim sönmedim ben solmadım da ama tüttüm ama tüydüm ama yoktum varlığıma nazire edenler değildi yüreğimi kıran bir hiciv belki bir antrakt elbet ömrün ön sözüydü şiirler şiirlerin ön sözü ise yaşam ve istikrarla sevdim ben kapısından kovulsam da bilumum köyün…

 

 

Delikse heybem ne ki, bayım?

Bir reverans ise aşk

Referansım yürek, bayım

Yâd ettiğim nice güzel anı:

Anda saklı tutulduğum da değildir hani

Hatırına şu yüreğin

Hatırşinas olduğunuz kadar yokluğunuzu da alıştım.

Alışık olmadığımdan değil

Yalnızlıktı boynumun borcu

Bazen bir hasret

Bazense nice insan içi dolu iken sonsuz hicranla

Asla haset olmadığım bir diğerine

Hicretimdi ufuk ve umut

Belki de toy bir çocuk kiminin nazarında

Öykündüğümse yine bende saklı en çok

Sakarlığım severken

Gözüm tok olsam ne ki?

Sevgiye dair mevsimler kürediğim

Sevecen olmasaydım katlanır mıydım bunca acıya?

 

Dar cephelidir kim insan

Benimse sevgi saklı cephanemde

Bazen firar ettiğim kendimden

Bazen feda ettiğim ömrüm

Varsa yoksa sevdiklerimin uğruna

Bir doğup bir öldüğüm

Evrenin haşmetine yanığım ben

Yakardığımdır sadece Rabbim

Adımlarım hızlı ve pişekar

Hicvi mi yalnızlığın?

Boyutsuzluğuma sitem ettiğim kadar.

 

Nazı bitimsizdir insanın

En çok da nazı geçerken sevdiklerine

Niyazımda eksik etmedim ben asla sizi

Sizle bir olmaksa yüreğin baharı

Tek kalsam da kalamam sessiz

Tek tabanca sevilen lokomotifi idim ben evin

Aşikâr yalnızlığım

Bir o kadar aşina kılındığım hasretin

Nice de kalabalık duygular eşlik eder yüreğimin

Ritmine

Bazen kabaran dalgalar

Bazense kayan toprak

Bir enkaz addedilsem de

Nice artçı ile yaşadım bire bir

Üstelik bilemezsiniz en büyük depremin

Tetiğini çekmediğini

İşte o güne değin eksik etmeyeceğim sitayişi ve sevgiyi.

 

Nüfuzludur ruhum

Tutuşan sadece saçım değil

Bilemezsiniz yakın durduğum kadar mezarın

Bekçisiyim de ve gecenin sinesine konduğum

Yola çıkıp da defalarca kaybolduğum.

Bir konfeti yağmurudur şiirden üstüme saçılan

Aşkın da ruhu ve notudur

Günde saklı bir heyecan

İlla ki geceye alt yazı geçtiğim

Fedaisiyim de hüznün ve müzmin sevginin

Müdavimi olduğumsa

Aşk denen o iklim

İçinde neler neler saklı

Nidası eksik kalırdı kalemin

Doya doya sevmeseydim.

 

Sancılı bir oluşumsa ömür

Kopup da geldiğim dünün özeti

Gün yüzlü bir seyyah

Bense savruk notaları ile kapıştığım kâinatın bestesi

Hem örülüdür saçlarım

Hem de görgülü bir fani

Gel gör ki nasıl da infilak ederim

Sureti kati sevilmediysem

Daha da çok sevebilirim elbette kendimi.

 

 





Gülüm ÇamlısoyGold Üye / Kadın / 2.06.2017