AŞKIN TİTRİNDE DOĞDU ŞİİR VE UMUT

Hangi düş’ün yankısıydı aşk belki de alına konan en masum buseydi sevda ateşi.

 

 

 

İmlerin tekelinde geçmezken hayat

Aşkın titrinde doğdu şiir ve umut

Göğün aralanmış perdesinden süzülüverdim içeriye

Oysaki kaçtığıma dair bir telaşla

İçime saklanmıştım bir ömür boyu.

 

Lades diyen bir gürültü

Yürekte saklı o bitimsiz coşkulu g/örüntü

Sözcüklerdi kıblem

Aşk ise üstüne titrediğim

Soluk bir kelamdan öte

Var olma amacımız

Elbet uçuşan her kafiye

Perdelenen ruhumuz ve acılarımız.

 

Tam teşekküllü bir gece

Sözcükler kanan ve kanatan

Rengine münhasır bir tonda şafak

Gecenin tozutan zifirine

Nasıl da razı ve sadık.

 

Bir mimse gülücükler

Tahayyülü nasıl da coşkulu yarınların

Bazen izafi bir heceden firar eden

Yüreğin de makbulü elbet

Sevmelere delalet

En çok da hüzün yağarken ince ince.

 

Soldan sağa adımladığımız

Kaybolan zamanın da tek tanığı

Bir şiire delalet

Ne çok hece köküne bağlı

Yarım ağız bir mutluluktan çok öte

Elbet tasvir edilesi umut ve sağanak

Nisana yaraşır bir dilde yağan rahmet

Sevecen iklimin nefesi

Üşüten gecelerden çoktan firar eden bir zümre

Kaynakçası kalemin sevgiyle içli dışlı

Sökün eden muradı mı yaslı kelamın?

 

Elbet ardına kadar da açtık mı yüreği

İçine doluşan bir büyülü dünya

Latif gönlün coşkusuna eş değer bir rüya

Ve işte dize geldi hayat

Kaybolan zamanlardan ırak

Yakınsak eğer ki yaşama sevincine

Kim bilir daha ne çok şiir yazılacak?





Gülüm ÇamlısoyGold Üye / Kadın / 2.06.2017