BİR TEBESSÜM DİLERKEN

Hangi düş’ün mahlasısın söyle, aşka düşkün sefil yüreğim?

Hangi kanatta saklıdır nur yüzü sözcüklerin? Hani günden geceye seken o özleme binaen tüm hıçkırıklarını gizleyen yaş dolu gözlerim gibi? Hangi kibirli atlasta saklısın söyle oysaki beyhude geçti ömür peşine düştüğüm o iklim meğerse içimde saklıymış ta ezelden.

 

 

 

Mısralarla diktiğim gökyüzü

Hani, mahlası olmayan şiirlerim

Kâh yürüdüğüm kâh uçtuğum en derbeder zemin

Metruk hecelerde saklı z/afiyet

Yüz süre süre utanca, saklı tuttuğum aşk masalında

Kaynayan sözcüklerden ördüğüm

Yeni gün gibi

Elbet hürriyetimi saklı tuttuğum

Ne zamanki yürekten sevsem

Yazmanın gücünde kaybolan onca içli sitem

Dökülen binlerce parça gökyüzünden

Lanetini saklayan iblise duyduğum kin gibi

Arazi olmuş ömrün sakındığı ne ise gözünden…

 

Resimler karardı hem gidenlerin ardından

Meğerse kör noktasıymış dünün

Elbet elimi uzatırken boşluğa

Altın tepside sunduğum sevgim, iç sesim

Bir bukalemunmuş meğer sevdiğim gölgeler

Asla gerçek olmayan kehanet yüklü suretler

Bir baktığım içine

Bir de düştükçe en derine

Uçurumlarda saklı bir çiçekten öte

Denk düştüğüm hangi surede korudu ise Rabbim beni

Asla da ket vuramadılar içimdeki saf yetime.

 

Katlar çıktığım katlar indiğim

Katlanan güncesinde mevsimin

Acılarla kıtalar ördüğüm

Her şiirde saklı muhafazalı bir imge gibi

Kandığım sadece kendimmişim meğer

En çok da sevmem gerekirken kendimi.

 

Turuncu ya da turkuaz

İbaresi renklerin

Masum bir beyazda ölüp de defalarca dirilen

En dingin fani olmaktı oysa özlemim

Diri kanatlarında güneşin

Serildikçe günbegün

Gülümsemenin hası saklıymış oysa içimde dirilen gülün

Bir dikense en hoyratından

Bir sağanak ise en haşmetlisi

Bilinmeze gebe ömrün

Gergin ipinde bir yürüyüp bir düştüğüm

Ne bitimsiz bir izdiham

Kâh yenildiğim kâh yanıldığım.

 

Dünde ne saklıydı sahi?

Acıyla pişen ruhuma eşlik eden hangi maviydi?

Bir tebessüm dilerken

Tesellisi dünlerin aslında içimde saklı

Metruk bir iklim

Elbet baharın güncesi

Yarınların meali

Anda saklı her heceden

Doğup da uçabildiğim

Benmişim meğer en güzel mevsim.

Düşen mi gözlerimden?

Düştüğüm kimse gözlerinden…

 

Göz göze geldiğim Rabbim

İçimde saklı bir muvaffakiyet

Depreşen hüznüme dahi sahip çıkan tek varlık

Hem asi idim hem asil

Bilinmezi sunarken evren içimdeki yetime

Tarafınca sevildiğime de yok iken şüphe

Elbet sıra bende sırasız gidenlerin ardından

Sıra sayısı gibi yerimde saydığım ezelden

Ölümün de hasıymış hani aşk

Aşka âşık divane benliğimle

Yüzümü döndüğüm en güzel resim.

 

Safça sevebilmenin verdiği hüküm

Benmişim meğer Rabbimin sunduğu müşfik hediye

D/okunmaksa aşkla hayata

Hayatın hası saklıymış içimdeki derinlikte

Yeter ki sonsuza kadar kalayım bu İlahi Sevgi ile

Hecelediğim en güzel isim

İsmimle yaşadığım kadar da gülümsemenin tadına vakıf

En büyük tebessüm.





Gülüm ÇamlısoyGold Üye / Kadın / 2.06.2017