BENİM MASALIM

Bir düş’ün yenilgisiydi aşk ve özlemiş ruhlar meclisinden taşan bir yürek gibi firarın eşiğinde belki de ölüm öncesi rüzgârına yenik düşülesi kader gibi…

 

Eşliğinde hasretin, coşkusuna ve aşkına yenik düşen matemin rüzgârında unutulmuş bir yaprak gibi sürüklendiği yalnızlığın peşi sıra kefil olduğu aşkının verdiği o muhtırada solan bir hayal gibi kibirli sesinde hayatın ünlemi olsa olsa yenik düştüğü dünyanın.

 

 

 

Mevsimler, sevgili:

Ahu gözlerinde hayallerin

Meddücezrine yenik düştüğüm sevginin…

Uzanmaksa yarına

Düş pazarında unutulmuş bir sepet gibi

Hayıflandığın kadar söyle,

Bu mudur hak edilesi yalnızlığın tek muhatabı olduğum.

 

Döşünde mevsimin

Yorgunluğun

Heybemden dökülen sözcükler mi?

Oysaki ne bir defter-i kebirim ne de sıradan bir roman

Masalımı çocukluğumdan beri yazdığım

Asla değil bir yalan.

 

Vuku bulan şunca sefil hayal

Kibirli dokunuşlarında simaların

O yaftalar yok mu o yaftalar?

Sancılandığım şiir öncesi

Elbet alnımın akıyla yaşadığım hayatın güncesi.

 

Rengim maviden bir mintana en uyan

Pembesi mahcubiyetimin

Kolay olmasa gerek söylemek:

Seni ne çok sevdiğim…

Kandıransa kader:

Başım gözüm üstüne.

Kederimle hemhal asla da isyan etmedim öncesinde.

 

Gökte saklı bir puhu kuşu

Bilmezler de yaşadığımı eşliğinde o kukumav kuşu

Elbet denk düştüğüm yalnızlığı

Yere göğe sığdıramadığımsa aşk

Aşikâr olansa imkânsızlığa açtığım kanat.

 

Kırık ya da kırgın

B/ölündüğüm malum

Gömüldüğümse canlı canlı

Kabir azabını yaşadım da bir ömür boyu.

Minnet ettiğim de yok da bir Allah’ın kulu

Sadık olduğum kadar inancıma

Sevgiydi yürekte saklı sebilin varı yoğu.

 

Gökten topladığım bulut ve umut

Bir ömür kulağımda çınlayan tek ses mi?

Elbet: unut!

Unutmaksa ne haddime

Unutulmak yazılmış bir kez kaderime.

 

Bir mevsimsem tanımım yok

Bir şiarsa ruhum emsali yok

Bir itirafsa yalnızlığın vuku bulduğu

Yolumda saklıyım koştuğum kadar

Yaşadığım kadar da yaslıyım

Yaslandığım elbet o ulu çınar.

 





Gülüm ÇamlısoyGold Üye / Kadın / 2.06.2017