FİRARİ BİR ŞİİRDE KURTULUŞUM

 

Düş biriktirmiyorum artık naylon poşetlerde

Erimesini de beklemiyorum sandukamda saklı

Buzdağının.

Esefle kınansa da ruhum

Cebelleşmiyorum asla sarkıtlarla

Ezelden ermişliğim nihayete

Başa alsam da masalımı

Dikmek ne kelime gözlerimi sabit gölgelere:

Kendi gölgemden dahi haz etmezken

Bir başkasına benzemek ne diye?

 

Göğün parmak arası sıradanlığı

Asker botlarımla yürümeyi seviyorum:

Rap rap rap.

Arpacık kumrusu bir öyküden hayli mustarip

Ötüşümü de kim engelleyebilir ki?

İçine düştüğüm gül bahçesi ezelden memleketim

Yeri geldiğinde gülümseyebildiğim hayta bir çocuğun

İskarpinlerine doğan güneş gibi

Yeri geldiğinde ç/ağlayan öykülerim

Siz bilmezsiniz hani sandığımda saklı tuttuğum

Söylemediğim hayallerimi.

 

Öykündüğüm ne bir resim ne bir nesir

Özverimle hemhal

İçine sıkıştığım kabir

Ha, gayret, kurtulmama kaldı bir ömür

Bir de pekişen c/esaretimle

İzahı olmayan gölgelerin

Ne amaçla sayıp sövdüğü.

 

Mataramda saklı gözyaşı

Hem de annemin ak sütü kadar helal.

Helallik almadığım kim varsa

Bir selamın dahi yok iken geri dönümü.

Her öğün sıradanlıktan uzak

Her göğün bekçisi iken de hüzün döngüm

Ne izafi bir reçete

Ne da kabulü mümkün bir hediye

Sonrama ihanet ettiğim mazimde saklı hem

Bunca hatıra

Eski dost sahi düşman olmaz mıydı öncesinde?

 

Şimdi bir martavalın peşinden gidip

Sökün eden her rivayete paye verip

Bilsinler de ihanet etmediğimi sevgiye ve emeğe

En çok da vazgeçemediğim kallavi bir yasak

Aşkın külyutmaz yetilerinde

Çıkabildiğim kadar katı bir kez sunmuşken

Evren hizmetime.

 

Kodaman düşlerin gülücükleri

Geceyi bölen koyun sürüleri ve rüyalar

Gözüm açık dahi görebildiğim nice masal

Beylik tabiriyle sınandığım ömürde

Köle pazarında esir bir cariye nazarında

Varsa yoksa kurtuluşum firari bir şiirde.

 

 





Gülüm ÇamlısoyGold Üye / Kadın / 2.06.2017