HİÇBİR VAKİT

Ölümü öteleyebilir mi düşüşlerim ya da yanan fitile mi meftundur yüreğim ve bir bilinmeze denk düşen zamanın seyrinde, seyyah gölgeleri mi alt etmeliyim hani olur da teninde göğün; közünde mavinin ve sarkacında gizin yanık ferine tabi olurum ikindilerin ve devasa düşüşlere de denk düşerim devasa satırın tıknefes hecelerine serildiğim yetmezmiş gibi yetinmeyi şiar edindim yetim günceme de sokulurum kedi misali yalnızlığıma da sahip çıkan sadece Rabbimin eşliğinde süre gelen matemim.

 

 

 

 

 

Hiçbir vakit değilim bu gün:

Yorgunluğun küllerinden doğan ruhum

Azığa aldığım her renkte saklıyım

G/izini sürdüğüm dudaklarımda yanılgıların

Derdest olmuş hecelerde s/aklıyım

Daha da nicesi saklı deryamda

Gönlün ırak olduğu mutluluk sevdasında

Yanmayı ve yakmayı unutan güneş misaliyim.

 

Misafiriyim de ufkun henüz kavuşmayı dilemediğim

Bir müphem son

Acıma katıksız hizmet eden dik yokuş

Mağaramda saklıdır niyazlarım

Örümcek ağlarının arkasına gizlendim

Rabbimin aralıksız konakladığı yüreğimde

Kolu kanadı kırık düşlerimi de tehir ettim sonsuza kadar.

 

İçtiğim suda saklı olsaydı keşke şifam

Annemle dolu her satırım her yanım

Aşka hükmeden bir tevazuda saklıyım madem

Matemimle örtüşen yalnızlığıma da dokunmasın

Hani hiç kimse:

Ne de sancılı yeminlerim

Sanrı yüklü gemimde su alan kaptan köşküm

Elbet son terk edecek de benim gemiyi

Su aldığına kani olmasa da ahvalim.

 

Sudan sebeplerle yaşamadım ben bunca zulmü

Konuşlandığım her hecede kaykılan ruhuma

Atıfta bulundum ben bunca sene

Kavuşamadığım ölümlü suretlerde

Sureler üstü de değil hani sıfatlarım

Bir yitim ki neşreden sabah yelinde

S/ona doğru minvalim

Kayacak son yıldızın nezdinde

Solan çehremde saklı gülüşlerim

Reddettiğim çiçek ismimle

Atacağım da son çentik yazmadığım o son şiire

Haykırsın yeter ki içinde bittiğim yalnızlığı.

 

 





Gülüm ÇamlısoyGold Üye / Kadın / 2.06.2017