SENİ SENDEN ÇOK SEVMİŞKEN

Bir mürekkep lekesine düştü yolum.

İçimdeki rahle kurulduğum

Aşka direnen

Aşkla direnen

Aşkın ihya ettiği beylik ötesi bir özlem.

Kendime tahammülsüzlüğümle sevdim seni:

Seni bende saklı kılan

Beni ise sana çok uzak çok sefil bir tınıda

Yaşadığıma kani değildim de önceleri.

 

Mealim ne ola ki, sevgili?

Sen ve öncesi:

Kürediğim rüzgâra tutunan yüreğim

Gönül gözümde kocaman bir pencere

Konduğun da değil üstelik

Toz konduramadığım çocuk yanınla iştigal

Elbet aşkın kinayesinde saklı benim masalım

Ben hepten masalın görünmeyen kahramanı.

 

Varlık denen ne ola ki?

Hiçliğime kefilim ezelden.

Lakin bir şartla:

Kabul görmezliğime şerh düşsün yeter ki Rabbim.

Özlemim aşka ve İlahi Sırdaşıma

Sense köprüsün içimdeki gül bahçesinden

Kovduğum bülbüle de nazire yapan

Bir çengi.

Sözcüklerim büyülü

Yüreğim şerbetli.

 

Şükürler olsun ki uzağındayım

Nefsin, şehvetin ne nefretin

Kindar nesle uzak

Aşka yakın

Kapıp da koyuverdiğim bilumum duygu

Elbet ister tasvip et etme:

Kalbim ve dokunulmazlığım

Ne mutlu ne mutlu ki

İçimde kalan bunca ukde

Şansını da zorlama hani

Varlığıma denk düşen gizin

İndinde

İzini sürdüğüm Rabbime

Asla ulaşamadığım dünya denen teranede.

 

Ben sadece bir ruhum

Közünde saklı yangını

Aşkı da derbeder kılanı

Hala kabullendiğim bilumum hüzün ve acı

Elbet Allah katında

Kabul görmenin rüyası

Üstelik seni senden çok sevmişken

Yürek düşmeden gönül tezgâhına

Varlığıma ettiğim ihanet

Sanma ki ilk olacak nazarı itibarında

Evrenin ve tümden gelen hikmetin

Elbet sözcükler de yetmez bu aşkın itirafına.





Gülüm ÇamlısoyGold Üye / Kadın / 2.06.2017