TELAFFUZU YOKTU Kİ

Telaffuzu yoktu ki:
Mevsimi kırgın bir vedaydı
Saklı tutulası bir dilek
Ömrü b/içen her zerresinde yenilginin
Aşkın ve inancın yüzü suyuna hürmet.
 
Desenleri de kırıktı sessizliğin
Koşulsuz yakın durduğum adeta her izlek
Muhatabımdı ömürlük sevgi
Bir de rüyaların pürü pak dansı
Her satırda saklı tuttuğum bir vaveyla.
 
Karmakla kanmaksa sükûnun izini sürdüğüm.
Meylettiğim her makamda
Şarkıların da nutku idi tutulan.
Bir hezeyan ömrü karan
Bir heyelan varlığı parçalayan
Kalbinde mezar
Kadri olmadan da varlığa damga vuran
Her redifte nöbet geçiren
Bir sesin de ayak izi
Günü b/ölen aykırı bir kimlik
Kılı kırk yarmaksa aydınlık bir güne namzet.
 
Mavi idi tutsak.
Mavi bir redif esen rüzgâra nazire ılgıt ılgıt:
Suyun tezahüründe içimde kıyım
Aşkımda seda
Varlığa delalet bir ırmak
Satırlarda saklı gizim.
 
Körebe oynamadım bir ömür
Lakin bir kördüğüm.
Sessizliğin meczup
Kaydın da olmayan izi
Namert olmayan şerefli bir ömür
Kısrağı dünün ve günün
Al yanaklı da olmadan geçti zaman
Beyaza tutsak ve alnım kadar pürü pak.
 
Sözcükleri çiğnedim
Çiy tanesinde soğuk mevsimin
Sıcak bir Nisan diledim
Mavinin kuşağı
Asi yüreğin tutsağı
Bir kement atıp da düşlere
Yarını mimledim açık ara farkla
Küstüğümdü evren
Geri duramadığım da sevmekten
Bir kor hece ki
Aşka pervane ömrün de hicvi.
 
 





Gülüm ÇamlısoyGold Üye / Kadın / 2.06.2017