TOP YEKUN FİRAR ETTİK HAFIZ

Düşlerini tehir et, hafız

Düş iklimine ser önce benliğini

Elbet kavrulan sözcüklere sitem et ilk evvel

Kayda değer olmadığı da sanılmasın acıların

Düşkünlüğünse aşka

Ne de muteber bir gözyaşı

Az evvel bulaşan üstüme

Sitemin firarı olsa olsa

Arka bahçesinde yargıların

Bilemezler de sönmeyecek bu yangını.

 

Bitiminde günün, tehir et yazdığın son şiirini

Bu sefer yeni bir şiir dik yakana

Ah, Hazal’ım

Ah, muteber varlığım

Kıt kanaat geçinen kimse sevginin mealine

Düşsünler yazgımı

Kör ebe oynadığım yıllardan da kalmadı hani

Bunca soytarı yıldıza tek çaput bağlayan mıydım?

Yalnızlığın görkemli tebaasında

Salkım söğüde sızan o firari yüreğim

Güncemden mesul bir yenilgiyim

Düşkünlüğümse hayata şüphe götürür

Yalnızlığın cefasında

Tutuşan çatı katı düşlerin

Oysaki az evvel zemine serilmiştim.

 

Varamadım ah, varamadım onca tantana ile

İzahı vardı ya da yoktu metruk yılların

Dikenimle deldiğim balonlarım

Oysaki bir güle mazhardı

Üstümdeki ölü toprağı.

 

Top yekûn firar ettik, hafız

Adını unuttuğum çok mu aşikâr?

Sözcüklerin kanı ile yıkadım ben bunca acıyı

Bol keseden sevmelerin meali bildim şiiri

Şair olsam olmasam kime ne?

İnsanlığımla olmalıyım zirvede

Elbet topun ağzında mevsimin de bağcıkları

Çözülmüşken

Bayat bir figan mıydı ruhun şiarı?

 

Üstelik ne için düştümse yola

Üstümden dökülen kırıntılarla ne ala ne ala

Göğüsledim miladı

Şimdi yol yakınken

Göbek bağımı da kopardım mı matemden…

 

Gülme sakın, gülme

Sözcüklerin kasveti değil be hafız

Ömrün hicreti günbegün yanaştığım limanın da

Tutuşan lanetiyim ömrün ifası

Sancılı bir tufanda dolandığım çok mu belli?

 

Kayda düşsünler adımı

Adımlarımdan elbet benim mesul olan

Acının kayrasında bir yanıp bir sönen

Hangi hoyrat kıvılcımsa denk düştüğüm

Zamanı varken vursunlar sefil kalemi

Kandığım her sözcüktü çeyizimde saklı örtüden de hallice

Özümle özrümle yazmakla iştigal bir pejmürde kalem ki

Devindiğim ömrün son katresine sığmalı da.

 

Söylemediğim binlerce sözcük,

Yandığıma şahit Mevla’m

Şerh düştüğüm de değil son fermanım

Kayıtsız her izlekte saklı firarım

Ah, keşke mümkün olsaydı da gitsem kendimden.

 

 

 

 





Gülüm ÇamlısoyGold Üye / Kadın / 2.06.2017