YETER Kİ YARIM KALMASIN BU HİKAYE

Göçtüğüm orta ölçek sarsıntılar ne ki evrenin bilinmezine gebe kaldı düşler ve aşkın rahmeti ile ihya edilesi.

 

 

 

 

Sözcüklerdi cepken ve mesken

Haşmetli aşkın mağdur iklimi

Elbet içimde açıp solmaya doymayan çiçekler

Ben ki bir çiçekten öte

Bahçede saklı özveri

Bazen kurşunlandığım

Sırtımda ağır yükü

Gölgemle dargın aşk ise

Şatafatlı bir sancı

Mabedim acı örülü

Mahremim Allah katında kabul görsün yeter ki

 

Azığa aldığım düşler

Mevsimin ölü nefsi

Soluksuz kaldığım alıp da içime çektiği nefesi

Şiir diye verdim soldum ve soldurdum da

Göğsümde infilak eden bir hece ki

Kibirli gölgesi ile aşkın

Meddücezri o sahici şafağın

Belki de kalburüstü bir yürek benimki

Deşmekler büyüyen acının reçinesi.

 

Öznemde saklı kimi zaman

Öz veri ile salındığım yaşam

Ne sarkıtı dünün

Ne de girift yolculuğu günün

Hala aklım beş karış havada

Hala saklı tuttuğum hayali ve umudu

Artık nasıl oluyor da savurmuyorsam uzaklara.

 

Kilitli yüreğim

Sevdalandığım mermer mezar başlığım

Bazen sancılandığında şafak

Ben ise sönmeyen ateş

İçimde saklı devasa koşu bandı

Görüp göreceğim ne mi kaldı?

Hele ki bakarken hayata kuşbakışı

Miskince sürmedim de ömrü haşa

Azametli gölgelerden düşen payıma

Hem ihanet ettiğim içimdeki saf çocuğa.

Muğlak bir ritmi var/mış ömrün

Ne mundar ne de kin yüklü varlıklara öykündüğüm.

 

Yalnızlıksa hissikablelvuku

Yoksa nasıl meşk ederdim içimde saklı o bitimsiz tutku

Rengimle sarmalında hidayetin

Enginliğime müteşekkirim, Rabbim

Hala açtığım solmalara doyamadığım

Hep de açmazda lakin kayıt altında dualarım.

O gönül bağı ki evrenle kurduğum aramda

Aradım ve işte buldum Rabbimi sonunda.

 

Bir infilaksa bu aşk

Devasa bir sağanakta ıslanmak mukadderat madem

Ölümden bile korkmazken gözüm

İnfaz edildiğim binlerce yargı

Lakin yürek de ruh da nöbette

Yeter ki yarım kalmasın bu hikaye.





Gülüm ÇamlısoyGold Üye / Kadın / 2.06.2017