BİR ŞİİRDEN FAZLASIYDI YAZILAN

‘’Biz seninle eski mektuplar gibiyiz

Yalnız birbirimize açılır ve vaktimizi biliriz

Hem açan da çabucak kapatır bizi usanır…’’(Alıntı)

 

 

 

Bir düş mektebi adeta içimdeki cennet

Cihat dolusu aşkın yankesici kâbusu

Sadece tırtıklar aşkı özlemle sırnaşık bir istikamet

Varsa yoksa yalnızlığın yüzünü yalar…

 

Hangi renksin sen, coşkunla saf tuttuğun

Taban tabana zıt sen ve ben

Biz olmaya meyletmedik asla

Yine de sizli bizli konuşmayı sevdik hep

Şeceresi özlem olan aşklara kucak açtık

Hiçlik makamında sevdik ve aralıksız şakıdık

İhtimamla sevdik seveli

Nice yeis dünde kaldı

Mevsimlerden yâd ettiğimiz özlemi

Nasıl ki şerh düştük bu imkânsız aşka…

 

Mizacı hüzündü mevsimin

Defolu yüreklerimiz ve tinimizde saklanan

Ne çok coşku ve heyecan

Yüreğin mefkûresi saydam bir mehtap

Kükreyen göğün şimşekleri

Bizi bize sunan

Bizi bize düşman kılan

Hiçliğin terfi ettiği en yüksek makam.

 

Coğrafyalar aştık aşalı

Cinnet geçireceğimiz cenneti vatan edindik edineli

Maviden esvabı göğün

Çıtkırıldım yürekte saklı nice hikâyenin

Hep yarım kalmışlığı

Saplandı ok gibi en derine

Dilemması mevsimin

Aşksa en diri menkıbesi ömrün

Zihinler yorgun ruhlar tutkulu

Kazık mı kakacaktık sahiden dünyaya?

Miadı dolmuş hayatlar ve soytarı gülüşler

Miski amber kokması gerekirken gecenin

Söktük dikişlerini göğün bir bir

Didikledik sevecen sözcükleri

Aşkın havsalasından taşan bir nehri

Şiar edindik şair vasfımızla

Tembihlendik de dünden

Temize geçercesine ömrü şiirlerle yıkandık

Sözcüklerse şanımızdı…

 

Ölü imgeler ve yampiri virgüller

Bazen bozguna uğradık

En devasa ünlemdi aşkın ünlediği

En kodaman ayraçtı yüreğin hüzünlendiği

Hele ki yok mu o köşeli parantez?

Taban tabana zıt olsak da seninle

Tam teşekküllü yüreklerde sevgiyi eskittik

Eksildik eksileli artı haneye öykündük

Ve işte aşkla özlemin öz alt kümesi

Hasret dolu na’şımızı şartladık sözcüklerle

Abesle iştigal hangi cümleyse

Sadece sustuk gün bitiminde.

 

Gün de bitmişti şiir de

İklimlerden yazın esintisi

Sancılı bir ömrün şifa reçetesi

Elbet aşk elbet şiir elbet özenti gülüşleri

Konduramadık hüznün yüzüne

Maskeler takmadık ne de olsa sevgiydi merhalemiz

Öykündüğümüzse sadece huzur ve sevgi

Körelen karanın

Körelten şeytanın

Çok uzağında tutuştuk aşkın kıvılcımları idi madem

Bizi bir arada tutan

Ve bir şiirden fazlasıydı yazılan

Yaşanandan da fazlası şanımızla düştüğümüz bu aşk

Kıblede saklı kayıpların esareti

Miadı dolan sözcükler nasıl ki kaskatı kesilmişti

Ve işte d/ağlandıkça yürek

Diri kalmanın ta kendisi

Mademki sevdik ve şairdik

Fazlasına ne gerek…





Gülüm ÇamlısoyGold Üye / Kadın / 2.06.2017