BABA KOKUSU

 

Bir gün küçük kızım yanıma gelip “Babacığım: ben senin yanında yatmak istiyorum, senin yatağın çok güzel kokuyor” dedi

Bu cümlenin verdiği ilham ile yazdığım şiir.

BABA KOKUSU

 

Dün gece yanıma geldi Zeynebim

 Dedi ki "Babacım geliş sebebim"

 Bu senin yatağın çok hoş oluyor

 Nedendir? Babalar güzel kokuyor

 

Şaşırdım! Sorusu cevapsız kaldı.

 Kızım da öylece hayrete daldı.

 Dedim ki "Ey kuzum nerden bileyim"

 Baba kokusunu nasıl diyeyim...

 

Benim de bir babam var imiş amma...

 Baba kokusunu kokladım sanma.

 Ben daha bebekken rahmete ermiş,

 Bütün kokuları toprağa vermiş.

 

Bu yüzden gitmeye fırsat kollarım

 Varınca köyüme toprak koklarım

 Sanırım toprakta babam kokuyor

 Onun özlemleri yürek yakıyor

 

Ne hoş bir kelime lakin sormayın

 Bu ayıp değildir yüze vurmayın

 O güzel insana baba demedim

 Ben dünyada baba yüzü görmedim

 

Eller babasıyla sefa sürerken

 Mutluluk bağına dertsiz girerken

 O bahçede lale gülü derdiler

 Kalan köklerini bana verdiler

 

Anlamadı tabi sabinin aklı

 Kim bilir gönlünde ne sırlar saklı

 Dedi "Babacım rahmet ne ise...

 Sakın gitme ona sana gelirse"

 

Gidersen ben seni nasıl koklarım

 Yıkılır hayalim tüm duygularım

 Dedim ki "Yavrucum rahmeti rahman

 Gidilir elbette gelince zaman"...

 

Sen dualar eyle yüce ALLAHA

 Eriştirsin bizi sonsuz felaha

 Sarılıp kızımla beraber yattık

 Kokumuzu sevgi içine kattık

 ANLADIM

 Babalar mis, çocuk çiçek kokarmış

 Babasızlık; Çocuk ondan korkarmış





Salih Özel (Evreni)Gold Üye / Erkek / 12.05.2016