BEN BABAMIN KIZIYIM

‘’Babamı gördüm cennette

Atlıkarıncada dönüyordu

Doyamamış belli ki çocukluğuna

Bir attan inip diğerine biniyordu.

 

Ben cenneti nerden mi biliyorum

Cenneti görmedim ama babamı gördüm

Bu hayatı cennete çeviren adam

Cennete çevirmiştir öbür tarafı da!’’(H. Ergülen)

 

 

Mizacım ucu yanmış ketenhelva

Mistiktir rüyalarım taştan kaleler yaptığım

Topu da kendi kaleme attığım

Beni hep ve tek kale alansa babam

Andığım kadar dünü

Ar bildiğim kadar namusumla yaşadığım ömrü.

Eşrafımsa hep havada asılı

Göğün menkıbesi bir gülüş ısmarladığım

Ah, gecenin koynuna sokulduğum

Zannımca şiire meylettiğim kadar

Miracım iken sevginin ketum sessizliği ve yolları.

 

Ben en çok babamı sevdim.

Ben en çok babama kızdım.

Kızılca kıyamet kopardı ne zamanki

Bir dakika geç gelsem eve okuldan.

Kaynardı kanım başımda maviden berem

Dizlerimdeki yara bereleri ise ihtimamla silen babam.

 

Dağım, çınarım…

Hazanım ve de baharım.

Gök gözlü anam yeşil gözlerinde sevgi biten

Sadece babam beni çok seven.

Ruhumun rüzgârında estiğim

Yalnızlığın defansında bir bir sektiğim

Semazen sessizliğim ve öfkem burnumun ucunda

En çok da sevilmenin karekökü hüzünlü mazim

Babamla olan savaşım ve miadı dolan sevgiler

Nazire ettiğim yere göğe sığamadığım yıllar

 

Delişmendir yüreğim ve şeffaf

Sancılandığım her gün her şafak

Şakağında aklar babamın

Kırkı çoktan geçmiş hem eline doğduğumda

 

Uzundur bizim hikâyemiz.

Esen gürleyen ve çok da seven

Koruyucu varlığı kodaman sessizlikte saklı simam

Seken o kör kurşun nasıl ki vurdu yürekten

Bağdaş kurduğum dünyam ve hülyalar

Azığa aldığım kadar

Ağıtlar yaktığım hayat ve kader

Hatırşinas ve sevecen

Kökümle gurur duyduğum asil adam

 

Sancılıyım bu gün

Seğiren gözümde saklı rahmeti dünün

Göğsümde ıslaklık

Konuşlandığım her şiir her gecenin

İman gücüme eşlik ettiği bazense veryansın ettiğim

Keşke güllük gülistanlık olsaydı ömrüm

 

Şatafatlıdır yalnızlığım

Karanlıkta acıyla ıslandığım

Nemini alan ruhumun Mevla’m

Sevecen ve koşulsuz kimse seven

Nasıl da uzağındayım hayatın

Mutlak bir mağduriyettir yüreğimin

Kundaklandığı hem esaret hem sefalet

Ve tek kişiye etmediğim kadar minnet

Ben babamın kızıyım…

 

Muallim ve öğrenci

Hafız ve saklı sadakati

Hınca hınç yerküre bense haiz olduğum o tek zerreyi

Bahşeden Rabbime koştuğum gün ve gece

Bir mizansense mutluluk

Yokum ben bu oyunda

Bir hatıra ise içimdeki ıssızlık

Sevmeyi sevilmeyi ar bildiğim çocukluğum

Kayıtsız şartsız egemen olan o hasret

Manidar göğün ihtimamla kucakladığı bir merhamet

Rabbimden öğrendiğim ve tek dileğim rahmet

Edimlerde saklı varlığım

Hayal kurduğum kadar mutluyum

Gerçekleri bildiğim ve bilediğim

Hasretim düne ve babama ve ilk öğretmenim

Nemalandığım her güzellik ve adalet ve sadakat

Ben babamın kızıyım…

 

 

Ruhun şad olsun canım babam.





Gülüm ÇamlısoyGold Üye / Kadın / 2.06.2017