SÜRMANŞET

Terk edilmiş düşlerim var şimdi ve maviden bozma yanılgılarım:

Eşlik edenin varlığına duymadığım şüphe ve kilitli yürek çekmecem.

 

 

 

Uyumsuz bir halkayım ben en başta kendine muhalif

Aşkın ritmiyle tetiklenen sözcüklerden

Arda kalan izler

Sürmanşet duygularım

Menşei olmayan bir yitim

Cüret edip de sevmeye dile gelmeyen

Bu yüzdendir uzaklığım aşkın varlığına.

 

Hasretim ben kendime

Haset edenlere anlamsız gözlerle bakan

Özlemin rengiyim bazen çivit mavisi

Bazense çivilendiğim bir duvarın uçuşan perdesi

Armağanıdır aşk evrenin

Evreleri yitik bir gülümsemenin eşiğinde

Salındığım bir ileri bir geri

 

Kurmayı unuttuğum saatse uykumu tetikleyen

Artık yılıyım belki de gövdemin

Dikiş tutturamadığım her kumaş

Oysaki ipektendir tenim ve tinim

Kaygan zeminde yürümeyi öğrenemedim gitti

 

Bir hüzün resitali ise şiir

Noktayı koyana kadar

Sökün eden duygular

Diviti bitimsiz bir tesellidir

Röntgenini çektiğim ruhum nasıl da azar azar

Beni tartaklar.

 

Büyülüdür yüreğim

Devasa bir büyüteç iken kalem

İhbar ettiğim yer gök

Sığamadığım bedenim

Nihayetinde firar edip uçuşa geçtiğim

Evren.

 

Solansa gün

Sevdiğim aralıksız.

Yüzüme çarpan bir tokatsa yalnızlık

Telaşla koştuğum nasıl da pervasız

Bir ıssızlık

Islık çalanlar

Bir de top oynayan in cin

 

Metanetim babadan yadigâr

Ve haysiyetim

Şerefimle yaşamanın ötesi

Yasım bile gizli

Hem bakmayın siz nemli sözcüklerime

Ninni gibidir yüreğin hıçkırığı

Tıknefes değil de koca bir hevesle

Koştuğum o istikamet

Bilmesem de nereye gittiğimi

Elbet teslimiyetim kayıtsız şartsız Rabbime…

 





Gülüm ÇamlısoyGold Üye / Kadın / 2.06.2017