EYLÜL GELİNCE

Eylül gelince;
Belki yine sen gelirsin aklıma...

Bulutlar gibi buğulanır gözlerim,
Durup duruşamam;
Ben yine güneşi özlerim...

 

Dedim ya hani 'belki' diye;
Sen yine bana güvenme sakın...

 

Bil ki;
İhtimalden sayılmaz bazen belkiler...
Umut olur hayata;
Hayal olur,
Bir tükenmez istek olur...

 

Ama an gelir de bazen;
Keder verir insana;
Zor gelir;
Bir kusursuz acı verir...

 

Dedim ya işte; 
Belki!..
Sen yine bana gücenme sakın...

 

Bak yine yaklaştı işte eylül,
Nasıl da çalkalanıyor gökyüzü...

 

Sana başka; bana başka bakıyor sanki güneş,
Tuhaf değil mi?
Ne gecesi belli, ne gündüzü...

 

Mıh çekilmiş sanki gönlüme,
Hislerimin köreldiği yerdeyim...

 

İster bil, ister bilme ama,
Ben yine aynı dertleyim...

 

Eğer kaçmak olsaydı kurtuluşun çaresi,
Bir milim bile kıpırdamazdım yerimden...

 

Tüm gülüşleri bana verseler dahi,
Yine de vaz geçmezdim kederimden...

 

Hayat dedikleri, 
Denemekle yanılmak arasında yaşanırmış ya;
Yanıla yanıla kaldım ben hep ayakta...

 

Ha sen oldun gönlümde;
Ha ateş!
Ne fark eder!?
Yana yana kaldım ben hep hayatta...

 

Ölüp ölüp dirilirken,
Dolup taştı gözlerim;
Ben geçmişi ancak,
Gözyaşımla gizlerim...

 

Sanma ki;
Sana gurur veren, 
Dert verir bana bundan sonra...

 

Gün gelir, 
Güz de biter, kış da;
Sonra yine yaz gelir, dayanır kapıma...

 

Eylül geçince;
Belki yine sen gelirsin aklıma.

 

Cemil Baştürk





Cemil BaştürkGold Üye / Erkek / 8/8/2019