SES ETMEDEN SEVDİĞİM

Yalnızlığın sesi haneme doğan gün gibi

Gece hasretinde yolumun kesiştiği

O minval…

Hani, hani gönüz tezgâhında saklı gülüşüm

Yürekteki seyyah

Var olmanın da hâsıl olduğu her şiir

Emsalsiz bir hüzündür de perdeleyen bu aşkı

 

Siması tanıdık acıların

Şifresi yitik hatıraların

Sinemde saklı bir esintisin sen

Şiar edindiğim sözcüklerden

Çizdiğim güzergâh

Muhatabım yalnızlık rıhtımı

Demir aldığım bir yaz gecesi

Çırpınan hecelerden inşa ettiğim cennet misali

 

Yutkunduğumda yalnızlığı büyür gözlerimin

Büyütemediğim bir çocuk saklı içimde yeminliyim

Onu yaşatmaya

Saftır kalbim

Saf tuttuğum bu safiyet

Endamlı bir hayalden firar eden ansızın

Bazen ismim bazen şehrim

Bense hüznün şairi delişmen bir rüzgârım

 

Estiğim kadar içime tersten

Aşkı yazdığım hecelerden

Düşen payıma

Yakamozların çağrısı sonlanmadan

Bulmalıyım yolumu

Buğrası dünün

Kefil olduğum ömrüm ve sevgim

Şerh düşülesi nice şiir endamlı yüreğin

Hazzı yazdıkça

Dönendiğim kıblemde

Pervana mizacım

Yandıkça canım

Ah, ben nasıl geri dururum?

 

Yankısı duyulmaz kimi zaman sesimin

Ses etmeden yaşadığım

Yetmezmiş gibi

Ses etmeden sevdiğim zimmetlidir yüreğime.

 

Mevsimler dökülür pul pul

Afaki bir gölgesi olmayan garip bir kul

Olmanın neşri ve işte hâsıl olan

Her şiirde

Tetikleyen iç sesimi

Kıyısından köşesinden dahi ayrılmadığım

Yediğimi müebbet misali

Kıraç toprakları sevgimle cennet bellediğim

 

Batıl yüreklerde saklı şerri havale ettim Rabbime

Geri dönüşü yoktur bu yolun

Gerisin geri gitsem de

Coşkumla en öndeyim

Sevginin mizanseninde saklı kalp yaram

Hazzı yaşamın ne ki?

Meali sevgi olmadıktan sonra insanın

Elbet aştığım engebeler

Deştiğim yollar kuleler

Maviden ibaret benim dünyam

Karanlığı dahi delip geçen gözlerim

Dalgınlığıma gelmiş madem

Meğerse ben seni usul usul nasıl da sevmişim

Aşk denen yarım kürede





Gülüm ÇamlısoyGold Üye / Kadın / 6/2/2017