ONURUNUZ VE İNANCININ İLE BAŞINIZ DİK YAŞARKEN

Düşlerimi sonlandırabilirsiniz lakin ölüler de rüya görür hele ki ansızın ölüp de şehitlik mertebesine erişmiş iken insan hele ki bir kadınsa veya çocuk üstelik ömrünün baharını yaşarken hazanla muhatap olan bir beden ve de ruh.

Devasa bir rahmettir vatan aşkı: katıksız sever insan vatanını.

Katıksız da yâd eder şanlı tarihini ve ülkesinin bekası için canını da kolaylıkla feda eder öyle ki bir saniye bile düşünmez söz konusu vatansa.

Sosyal bir sorumluluktan da ötedir bu aşk ve Allah aşkından hemen sonra Allah rızası için yaşarken severken Allah rızası ile de ‘’önce vatan’’ nidaları ile ön safta siper eder bedenini.

Sözcüklerin dokunulmazlığı var aşkın da yalnızlığın da.

Kolaylıkla irdeler insanlar birbirini konu ne olursa olsun genelde yargısız infaza da giderler.

Kibirli bir bulut değildir oysaki sonsuzluk ve içten içe büyüyen sevgi.

Kimi martaval okur.

Kimi şeceresini yok sayar.

Kimi çürük raporu alır öyle ki bir tek çürük dişi dahi yokken ağzında ya da bedeninde en ufak sakatlık yok iken.

Sessizliktir aşkın hümayunu.

Allah bir ker buyurmuştur da:

Yaratan’dan dolayı yaratılanı kolaylıkla sevebilirken insan…

İklimler saklıdır ruhlarda.

Ruhlar saklıdır bulutların serpintisinde aşk ile ç/ağlar yürekler.

Muhatabı kim midir insanın?

Elbet öncelikle iradesi ve vicdanı.

Yok sayıldığında ise sadece kendini suçlar ve o yara öyle büyür öyle büyür ki.

Yarasından nasiplenir.

Rabbinden nasiplenir ve sadece O’ndan medet umar ve sevdiği kadar da coşkulu ve mutlu ve huzurludur bir de Allah yoluna baş koymuşken.

Başı diktir yürürken ve yaşarken.

İnsan neyi için mi yaşar?

Elbet onuru ve haysiyeti önde gider: ister kadın ister erkek sadece hamt etmeli ve sebat edip de sabrını korumalıdır.

Günümüzde şerh düşülen nice sıfat nice gizli özne ve nice emir kipi:

Sevgi diye çıktığımız yol.

Ailemizin bize sunduğu değerler ve öğretiler.

Kimliği öncelikle insan olmalıdır yaratılmış en üstün ve en zeki olan canlının.

Merhametli olmalıdır.

İçi dışı bir.

Yoksa değerlerin açığa alındığı mı?

Hüznün de müptelasıdır insan: illa ki.

Seven insan ve duyumsayan ve inanan her insan hayli hüznü de barındırır yüreğinde ve işte o hüzünlü kalbin tek sahibi tek seveni tek koruyucusu da illa ki yüce Mevla’dır.

An gelir ağlar insan ama içine akıtır.

An gelir ağlar insan ve hıçkırıklara boğulur ve işte diğeri onu yok sayar ya da hor görür yetmezmiş gibi acısıyla mutlu olur.

İnsanlığın kaidesidir inanç ve merhamet hele ki merhametlilerin en merhametlisi iken yüce Rabbimiz.

İnsan aşk, diye çıkar yola ve büyüdükçe büyür duyduğu aşk ve işte kavuşur Rabbine öncesinde sınanır da defalarca.

Ama içiniz bir değilse dışınızla.

Bir gün öyle bir gün de böyle iken…

Kolaydır da basamak atlamak…

Kolaydır da gözden düşmek ve ansızın gözünden düşersiniz de

Çünkü siz insansınız.

Tek numaranız ise kimlikteki kaydınız olmalıdır da.

Olan biten neyse.

Onurunuz ve inancınız ile başınız dik yaşarken…

Ve işte sıdkınızın sıyrıldığı oysaki tek rütbedir size yapışan ve yakışan:

Her ne kadar kimsesiz ve yalnız addedilseniz de…

Vardır bir sahibiniz ve kimsesizliğinizi silip sizi sahiplenen.

Kadın ya da erkek belki çocuk hatta ağzı var dili yok canlıların bile vardır bir sahibi yeter ki koruyun içinizdeki iyi niyeti ve sebat edin asla da yılmayın sevmekten ve inanmaktan…

Kim olursanız olun ve İlahi Aşkın güzelliğine denk düşen vatan aşkınız.

Bizi bir arada tutan.

Bizi bize sunan.

Hürriyetin ve bağımsızlığın çağladığı…

Kimse de asla soramaz size: ‘’neden’’ diye…

Yeter ki mücadeleyi elden bırakmayın ve bir kere de baş koymuşken inandığınız yola ve koruduğunuz değerlere…

Hayat baştan savma yaşanmaz.

İnsan durduk yere de sevmez her halükarda istisnalar kaideyi de bozmaz ve insan durduk yere dahi öyle sever ki…

Önce Allah sonra vatan ve kimliğinizin da yakasını ilikleyin ve asla baş eğmeyin hain rüzgâra ve sizi savurmasına da asla izin vermeyin çünkü siz teksiniz ve biricik ve değerli mademki size bu canı ve bu yüreği yüce Rabbiniz bahşetti…

 





Gülüm ÇamlısoyGold Üye / Kadın / 2.06.2017