ADANA MANİLERİ 4


Esa
10.6.2017
 
Mektubum sarı çiçek
Dağ tepeden geçecek
Mektubuma yol verin
Pozantı’ya gidecek
 
Mâni demeye geldim
Kaymak yemeye geldim
Kaymak başını yesin
Yari görmeye geldim
 
Kader kahır hep bizden
Mektup gelmiyor sizden
Sevgilerin yalanmış
O sevgiler hep dilden
 
Damdan dama ip gerdim
İpekli mendil serdim
Şu deyyusun oğlunu
Candan gönülden sevdim
 
Sepet sepet yumurta
Sakın beni unutma
Unutursan küserim
Mektubumu keserim
 
Al elmayı yemedim
Sırrın ele vermedim
Bir öptüm bir ısırdım
Bir yerini yemedim
 
Sarı kız sallanma
Yollarda oyalanma
Çeşme başında durma
Sözlerime inanma
 
Yarim bana el eyledi
Goncadan gül eyledi
Bahar vakti gelince
Mektupla gel eyledi
 
Koza yapraksız olmaz
Dibi topraksız olmaz
Sevda çeken kimsenin
Cebi mektupsuz olmaz
 
Kimin kime kıyakları
Bilinmiyor kayakları
Bize kunduracı derler
Biz giydirdik ayakları
 
Maydanoz ot değil mi?
Yaprağı dört değil mi?
Ben yârimden ayrıldım
Bu bana dert değil mi?
 
Doktor doktor civanım
Seni istiyor canım
Muayene etmezsen
Yoktur senin imanın
 
Pınar başında çeşme
Salsam elime dolar
Ben yarimden ayrıldım
Yüreğim ona yanar
 
Gözde güneş gibi ferler
Pasta gibi ekmek yerler
Anıyla şanıyla bize
Ünlü fırıncılar derler
 
Ceviz dalı kırıktır
Dibine su doluktur
Anası babası ölenin
Daim boynu büküktür
 
Bahçelerde baldıran
Nedir benzin solduran
Meğer zalim felekmiş
Yiğitleri öldüren
 
Kaynaklar:
 
Prof. Dr. Erman Artun, ADANA’DA MÂNİ SÖYLEME GELENEĞİ, https://turkoloji.cu.edu.tr/HALKBILIM/artun_adana_mani.pdf
Bu içeriğe henüz katkı yapılmamış

Sitedeki yazıların tüm hakları ve sorumluluğu yazı sahiplerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Aksi davranışlara karşın yasal işlemlere başvurulacaktır.


Henüz yorum yapılmamış