ADANA MANİLERİ 5


Esa
10.6.2017
 
Bu mezarı bildin mi?
Ömründe hiç güldün mü?
Aylak yaşayan gafil
Sen ölmeden öldün mü?
 
Kır ata vurdum eyer
Üstüne mavi giyer
Maşallah deyin gören
Şimdi nazarlar değer
 
Ölüm gelmiştir aha
Gerek yok aha vaha
Bu mezarı görenler
Okuyun bir Fatiha
 
Sülemiş çarşısına
Gün vurur karşısına
İnsan meyil verir mi?
Bir adım komşusuna
 
Saman savrulur yelden
Sırat incecik telden
Dün gibi bugün gibi
Gençliğim gitti elden
 
Elbisem keleş olsa
Üstüne kuşlar konsa
Benim sevdiğim oğlan
Askerde subay olsa
 
Rakamlara sayı derler
Gönülsüze ayı derler
Kül yutmayız biz aslanım
Bize kabadayı derler
 
Kiraz dalı eğmeyim
Tellerine değmeyim
Ahdım olsun bir daha
Osman adlı sevmeyim
 
Allah’ın adamıyız
Yolda belde yatarız
Silah bıçak oyuncak
Mapus çay ocağımız
 
Dağda kestim kereste
Kuş besledim kafeste
Dediler yarim ölmüş
Yetiştim son nefeste
 
Payları böldü mü ulan?
Fukara güldü mü ulan?
Biz yapmazsak olur mu hiç?
Yiğitlik öldü mü ulan?
 
Saçım uzun kalmıyor
Yâr yüzüme bakmıyor
Yâr üstüne yar sevmiş
Hiç Allah’tan korkmuyor
 
 
Kaynaklar:
 
Prof. Dr. Erman Artun, ADANA’DA MÂNİ SÖYLEME GELENEĞİ, https://turkoloji.cu.edu.tr/HALKBILIM/artun_adana_mani.pdf
Bu içeriğe henüz katkı yapılmamış

Sitedeki yazıların tüm hakları ve sorumluluğu yazı sahiplerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Aksi davranışlara karşın yasal işlemlere başvurulacaktır.


Henüz yorum yapılmamış