Ali Ağa Mehmed Ağa Cemalin benzettim aya


Esa
4.11.2016

 

  • Ali Ağa Mehmed Ağa
    Cemalin benzettim (doğan) aya
    Kaçan kandan kurtuluyor
    Bin atına çekil dağa

    Astılar kendir kırıldı
    Ağanın konağı yıkıldı
    Kör olası müstebidler
    Gelin boynuma sarıldı

    Adana'dan aldım keçe
    Saraçlardan seçe seçe
    Darağacı kuruluyor
    Kaç a Mehmed Ağam kaç a

    Fermanları yazılıyor
    Bacıları sızılıyor
    Darağacına asmışlar
    Kara bıyık süzülüyor

    Devesi yurtlar köşeği
    Koyun kuzular şişeği
    Şurda on adam asmışlar
    Üçü Kibarın uşağı

    Gömlek giyerdi oyalı
    Konağı yeşil boyalı
    Beyler yemek yemez oldu
    Asılacağım diye(li)

    Al atım örk ile çıkar
    Çifte kazanlarım kaynar
    Çıkmış konağın başına
    Düldül ile ırağa bakar

    Musluğa camuz düzdürür
    Sarrafa lira bozdurur
    Mehmed Beyim olsa idi
    Oğlunu yanında gezdirir

    Darağaca koşal koşal
    Görenlerin aklı şaşar
    Beyler asılmaya gitmiş
    Bebekler ardına düşer

    Biri Mehmed biri Ali
    Veyli çiftçelerim veyli
    Meclisinde şor verilir
    Sanırsın istekli tülü

    Darağacını yaktılar
    Dört yanna siyah çektiler
    Malum olsun Mehmed Beyim
    Kafirler geldi baktılar

    Adana'dan Vali biner
    Yürür konağına iner
    Yalan isem kör olayım
    Beş yerde kandili(m) yanar

    Gelinin adı Döndü
    Cümle alem sana yandı
    Beyler asılmaya gider
    Bebeklerin yüzü döndü

    Adana'dan haber geldi
    Yatamıyom uzun gece
    Her gelen delikten bakar
    Evliya yapılı Hoca

    Abaniyesi başında
    Fermanı bağlı döşünde
    Dört oğlumun birin asman
    Yazık olur genç yaşında

    Asıyorlar sıra sıra
    Can veriyor söne söne
    Dört oğlumun birin asman
    Aşiretin hali fena

    Dut ağacın budamışlar
    Yenisinden bitsin diye
    Dördünü birden asmışlar
    Ocakları batsın diye

    Yusuf'un giydiği çizme
    Güzellik Yusuf'u yakar
    Hükümete varıncağaz
    Kaymakam ayağa kalkar

    Her gelen delikten bakar
    Güzellik Yusuf'u yakar
    Asman Müftüyü Müftüyü
    Korkarım gelinler çıkar

    Altın zarfta gümüş tabak
    Geri ardında kaldı bebek
    Kızlar Adana'ya inmiş
    Dördünün de başı kabak

    Yaşa Padişahım yaşa
    Yazılanlar gelir başa
    Biz Müftüyü vermek diye
    Mahpuslar düşmüş talaşa

    Ta ezel ezelden böyle
    Bozuk Osmanlının fendi
    Eğer bunu kim derlerse
    Aziz'li Mehmed Efendi

  • Avşar ağıdı. Adana'da Kibaroğlu adlı bir aile için 
  •  Ahmet Şükrü Esen - Anadolu Ağıtları, Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları, Genel Yayın No: 239, Edebiyat Dizisi: 59, Tisa Matbaası, 1982 - Ankara, s.109-110-111-112.
Bu içeriğe henüz katkı yapılmamış

Sitedeki yazıların tüm hakları ve sorumluluğu yazı sahiplerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Aksi davranışlara karşın yasal işlemlere başvurulacaktır.


Henüz yorum yapılmamış