Hayat Sana Uzat Ellerini İnsanlara Derken, Kelepçe Takayım Demiyor ki!


7.10.2020

 

Hayat Sana Uzat Ellerini İnsanlara Derken, Kelepçe Takayım Demiyor ki!
"Azizim" diyerek kendimle düşünüp konuşuyorum! Yazılmış hayatımız baksana satır satır, bizim için yaratılanlar önümüzde duruyor işte dizi dizi duruyor. Bu yazılanlar daha önce prova ederek oynadığımız yaşadığımız hayatın kameraya çekilmek için yaşanılmış anımız. Yazılan yazı, bir defa yazılıyor ve hiç değişmiyor, yaşanılması gerekiyor satır satır, adım adım. Farz etki sana gelecekten gelen hayatından bu hayatından gelen bir mektup, mektupta asıl merakın ne ise sana anlatılıyor, yürü adım at yaşa gör diyor. Bazen ben gibi sizlerde anlamıyorum yol ayrı yola doğru gidince
Aslında hayat karşımızdakine varıp hal hatır sorarak gönlünü alma anımız, sonrasına gelince karşılıklı iyilik sağlık, sağlık değilse dert ise karşılıklı, birbirine bağlılıkla derde karşı savaş çare arayış. Sonun da ben bunu hayatı böyle anladım. Sonrasında bolca selam kelam…
 
Hayat bizi biz hayatı tanımaya çalışırken, kaybettiklerimiz bizim için deneyim olurken, deneyimler kazanımlar, halden bilmeler gülümsemelerle zenginleşiyor, biraz absürt gelecek lakin böyledir. Beklediğimizin zamanı var ben fark ettim acele ederken gelmeyeni sıkmanın da gereği hiç yok. Beklenilen gelmeyince çekip gitmenin de gereği yok!
Düşünsene beklediğin yerini yurdunu terk ederek sana geliyor zordur terk ederek gelmek anla! Bekle yine heyecanla… Tüten ocağının ateşin yanık tutarak sönmeden sana gelecek ve gönlünü alarak geri dönecek, sadece kendini düşünme…Bak Şair ne demiş ne güzel demiş…
 
Bana yirmi yaşımda ateş saçan bir sevda,
İlk şiirime altından kanat veren o hülya
Ak saçlarım altında yine alev saçacak.
 
Milletinin ruhuyla feryat eden bir dudak
O şeyleri söyler ki çağlattığı gümüş ses
Asırların önünde nağmesini dindirmez.
 
Hiddet, tahkir hepsi boş!.. Her cefaya katlanan
Yine şair kalbinden başka bir kalp değildir;
Bu zayıf kalp en mağrur alınları eğiltir.
 
Şu dünyada bir büyük rüya gören kahraman
O kartala benzer ki en yangınlı şimşekler
Onun sisli ve korkunç yollarına nur serper.
 
Mehmet Emin YURDAKUL
 
 
Bir ırmak akarken bir ırmağa doğru geldiği yolda kumlara taşlara takılarak aşarak gelir sonra birleşir ve sonrasında kendi yatağından ayrılarak nehirle sonra denizle birleşir, yol çetindir! Zamanı gelince katmer katmer o tatlılığıyla açılır gönlünde… Bak işte her şey senin için önünde, at bir adım açılsın gülümsemeler gönlünde, dağıt o gülümsemeleri kalmasın içinde, kalırsa içinde çürütür seni günün birinde… Hayat sana uzat ellerini kelepçe takayım demiyor ki, ihtiyacın olanı sana az çabayla dağıtmakla insan varmakla hal hatır sor demen için sana sunuyor… Neşeyi sana sundum, sen almazsan bak yokluklar içinde kayboldun derken hayat, bu bakışlarınla niyetin ne kadar bayat, hayat sana sunmadım sana bunları nasıl olursun rahat diye sorar? Ne cevabın var söyle?
Mehmet Aluç

Sitedeki yazıların tüm hakları ve sorumluluğu yazı sahiplerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Aksi davranışlara karşın yasal işlemlere başvurulacaktır.


2 Yorum
07.10.2020 - 22:31
hayattaki b/ölmeler ağabeyim ve her birinin arasına ayraç koyduğum aşağı yukarı onar yıllık periyotlar halinde bir o kadar farklı insanla bir arada iken. öğrencilik yaşantısından bir adım sonrası iş hayatı uzun bir süre mesleğimi sorguladığım sonra bir nokta koyup mesleğime yeni bir mesleğe kanat açtığım bu da bayağı sürdü hani hele ki takım kıyafetleri çıkarıp yine öğrenci olmaya kanat açtığım bayağı meşakkatli bir dönemdi kendimle ilk ciddi hesaplaşmam. sözüm ona hayatımın sonuna dek öğrenci ve öğretim görevlisi kimliğimle tüm tezatlıklarla restleşip sanmıştım sanmıştım ki... kalıcı olmayan bir dönemeç yine iş hayatı bu sefer öğretmen kimliğimle boy gösterdiğim sayısız özel kurum ve devlet okullarında ücretli öğretmenlik yaptığım gelin görün ki ders ücretimi ödeyemezken okul üstüne cepten yediğim. her şey farklı olabilirdi çünkü ben hep gülümseyerek kanat açmıştım her bir hayalime belki de kelepçeyi kendi ellerime kendim taktım ne çok kapı kapandı son kapıyı da ben çarpıp çıktım ve hayata bir mola verdim sonrası malum kalemle ve sizlerle tanışıklığım. bilgiye olan açlığım ve hayat denen okulla yeni yeni tanışıklığım. ne çok konuştum af ola ağabeyim her gün yeni sorular aklımı zorlayan ve cevap ararken kalemin eşlik ettiği derken sizlere sunduğum onca cümle seviyorum bu yolculuğu ve hayatı anlamlı kılan yine içimizde saklı o rüzgar yüreğiniz dert görmesin ağabeyim sonsuz selamlarımla kendi özgürlüğümüzü biz yok edip ya da daim kılıp bir şekilde devam ediyoruz yolculğumuza.

07.10.2020 - 23:04
Beraberce yoldayız umuda sonsuz umudun yaratıcı Rabbimize devam eden gönülleri de içine katarak bizde katılarak yaptığımız bir yolculuk, iyi ki varsınız kardeşim,sağ olun var olun,selamlarımla.