İNSANIN YÜREĞİ TEK KİŞİLİKTİR

Günün Yazısı
Ekleyen : Tahir EKER , 01 Ağustos 2019 Perşembe aaa Beğen 4
Geçen yazımızda, (Aşka dair) “Aşkın en önemli ve olumlu yanı; dirilir doğrulursunuz, üretip yaratırsınız, kendinizi sever, kendinize her zamankinden daha fazla ilgi gösterirsiniz, daha afili, daha atak olursunuz.” Demiştik.
    Bilim insanları, aşkın, yürekte değil, beyinde oluştuğunu söylemektedirler. Tabii ki doğrudur. Ne var ki elektrik de Hidroelektrik Santralleri, rüzgâr Türbini, güneş panelleri, termik Santralleri gibi üretim alanlarında oluşmakta ama kullananlar için, makinelerdeki hareket ve ampullerde ışığa dönüşmesi önemlidir.
    Sevenler için de aşkın nerede oluştuğundan çok, nereler de harekete, nerelerde ışığa dönüştüğü önemlidir. Bu anlamda, yürek kafesine sığmıyorsa, kanınızın coşkusundan yanaklarınız kızarmış, ateşiniz yükselmiş, elleriniz terliyorsa, gözleriniz yıldız misali parlıyorsa aşkın nerede oluştuğunun ne önemi var.
    Aşkın ateşi, İbrahim’in ateşidir. Yandıkça göl de bulursun gül de bulursun.
    Aşkın bu olumlu hali, bir bakış, bir gülümseme gibi, karşıdan sinyal aldığınızda zirve yapar.
    Eğer bütün çabanıza rağmen karşıdan o sinyalleri alamıyorsanız bir boşluk duygusu yaşarsınız. Bu boşluk, kendini suçlamaya, kendinden nefrete, karşınızdakinden nefrete, giderek herkesten nefrete de dönüşebilen ya da kendi içine kapanarak yalnızlık duygusuyla beraber üzünç, efkâr, bedensel ve ruhsal yıkım gibi negatif duygularla dolar. Bu psikolojik çöküntü içinde, kendinize ya da çok sevdiğiniz o kişiye zarar verebilirsiniz.
    Bu durumda, Aşk ile öfke iç içedir.
    Aşk ile öfke arasındaki benzerliği kavramak çarpıcıdır.
Aşkta da öfkede de kendinizden geçersiniz. Ancak öfkenin ateşine herkes su taşır ama aşkın ateşini kendin söndürmek zorundasın.
    Aşkın yakıcı, yıkıcı yönlerinin irdelenmesi, araştırılması ve tedavi yolların uzmanlarına bırakarak, asıl konumuza dönmek istiyorum.
    Konuya geçmeden Anadolu’nun özgün durumundan söz etmeliyim. Anadolu, savaş ve istilaların beşiğidir. O yüzden Anadolu ve Anadolu insanı, homojen özelliğiyle özgün bir yapıya sahiptir.
    Anadolu insanı, zulümlerin ateşinde pişmiştir. Savaşın yaralarını ağıtlarla sarmış, barışta varlık içinde yoksulluğu yaşamıştır.
    Böyle bereketli aynı zamanda netameli topraklarda, çağlar boyunca her milletten, her inançtan insanlar aynı kaderi paylaşmış, aynı topraklarda birlikte ekip biçmiş, ekmeğini bölüşmüş ama kız alıp verirken kör inançları yüzünden ayrı düşmüşlerdir.
    Aynı bölgede, aynı mahallede birlikte yaşayan ve zaman içinde birbirlerine sevdalanan kız ve erkeklerin birleşmesine, dinleri ya da mezhepleri farklı olduğu için izin vermemişlerdir.
    Sevenleri birbirinden ayıranlar, nerden bilsin ki?
    Hasret ile vuslat birdir sevene
    O yüzden Anadolu topraklarında, Leyla ile Mecnun, Kerem ile Aslı, Ferhat ile şirin, Arzu ile Kamber gibi daha binlerce efsanelere konu aşklar yaşanmıştır. Bu aşklar, her dinden, her mezhepten Anadolu insanı tarafından kutsanmış, dilden dile, ilden ile coşkuyla, âşıklara saygıyla, âşıkları ayıran yobazlara beddualar ederek anlatılagelmiştir.
    Bu sözümüz de gerçek aşkı yaşayamamış, o yüzden aşka inanmayanlaradır.
    Sevda yüklerin en hafifi olsa belin kırılır.
    Bir damlası yüreğine düşse dilin lal olur, lal isen, dilin çözülür.
    Bu efsane aşk söylencelerinde adı geçen kızların babaları genellikle keşiştir, papazdır. Sarı Gelin’de olduğu gibi, Ermeni’dir ya da alevi’dir. Erkeklerin babaları da Sünni Müslüman’dır. Bunların her biri, kendi dininin tutsağıdır, yobazıdır.
    Boşuna demedi, Yaşar Nuri Öztürk: “Yobazın olmadığı her yer Cennet’tir.”
    Yazımı şöyle sonlandırmak istiyorum.
    Sevip de kavuşamayanların bedenleri hicran ile melul, yürekleri vuslatta, dem alır. ------------------------------------------------------------ Tahir Eker.

 


Sitedeki yazıların tüm hakları ve sorumluluğu yazı sahiplerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Aksi davranışlara karşın yasal işlemlere başvurulacaktır.

Yapılan Yorumlar

Deniz Gürses
02 Ağustos 2019 Cuma 08:59:40
"Anadolu insanı, zulümlerin ateşinde pişmiştir. Savaşın yaralarını ağıtlarla sarmış, barışta varlık içinde yoksulluğu yaşamıştır. Böyle bereketli aynı zamanda netameli topraklarda, çağlar boyunca her milletten, her inançtan insanlar aynı kaderi paylaşmış, aynı topraklarda birlikte ekip biçmiş, ekmeğini bölüşmüş ama kız alıp verirken kör inançları yüzünden ayrı düşmüşlerdir." özellikle bu kısmı çok beğendim. Elinize sağlık.

Tahir EKER
02 Ağustos 2019 Cuma 11:38:33
Deniz Gürses dost Deneme yazımı beğendiğinize sevindim. Özellikle Anadolu insanına değindiğim paragrafa vurgu yapmışsınız. çok sevindim. Anadolu insanını daha kapsamlı anlatmak ta mümkün. Ne varki konu "Aşka dair" olunca bu kısa anlatımla yetinmek, konudan uzaklaşmamk istedim. Önümüzdeki süreçte belki de sadece Anadolu insanı üstüne yazarım. Sevgiyle kal.

Tahir EKER
02 Ağustos 2019 Cuma 11:44:12
"İNSANIN YÜREĞİ TEK KİŞİLİKTİR" konu başlıklı deneme yazımı günün yazısı seçerek, yazıyı ödüllendiren ve beni de onurlandıran seçici kurula, yürekten teşekkür ediyorum.

Fatma Denizciler
03 Ağustos 2019 Cumartesi 12:56:13
Güzel de iki kişi nasıl sığar. Burası da sorulmalı...)))

Tahir EKER
05 Ağustos 2019 Pazartesi 00:04:13
Fatma Denizciler dost seven İnsandan söz ediyoruz. Seven insanın yüreğinde bir başkasına yer olmadığı için, "İnsanın yüreği tek kişilik diyoruz" Yârin kokusunu, yelden alırsın / Türlü çiçeklerden, gülden alırsın / Arının yaptığı, baldan alırsın / Daha ne istersin, yetmez mi dostum?/ ......................................................... Hangi yöne baksam gördüğüm sensin / İçimde bir yumak kördüğüm sensin / Kalbimi sevgiyle verdiğim sensin / Aşkınla kavruldu yandı bu gönlüm / Sanırım bu dizeler seven bir insanın yüreğinin neden tek kişilik olduğunu anlatmaya yeter. Esen kal.

Yorum Yaz

Yorum yazmak için üye girişi yapınız...