Kaside: Mihr ü meh kim devr iderlerâlemi her rûz u şeb


Esa
9.4.2016
 
 
Kaside
 
Mihr ü meh kim devr iderler ‘âlemi her rûz u şeb
Devr-i nâ-hemvâr-ı eflâke gülerler rûz u şeb
 
Mihr ü mehle bu pelengî-hû sipihr-i kîne-cû
Bir gazanferdür gıdâ eyleriki ser rûz u şeb
 
Mihre düşmendür meger meh kim hilâl ü bedrden
Gâh gürz eyler havâle gâh hançer rûz u şeb
 
Mihr ü meh sanma felek bîm- hadeng-i âhdan
Eksük itmez kellesinden iki miğfer rûz u şeb
 
Cirm-i mihr ü meh degül çarh üzre bir âyîneden
‘Arz iderler dehre hüsnin iki dilber rûz u şeb
 
Mihr ü meh mi şu’le-i dûd-ı dil-i ‘âşık mıdur
Ney ki bu manzûr olan cirm-i münevver rûz u şeb
 
Mihr ü meh sanma şerâr-ı dûd-ı âh-ı ‘âşıkân
Dâğdâr itmekdedür eflâki yer yer rûz u şeb
 
Mihr ü mâh-ı nev gibi zerd ü nizâr-ı ‘aşk olan
Çrhı ‘Îsîveş ider bâlin ü bister rûz u şeb
 
Mihr ü meh sanma şikâr içün bu vahşetgâhda
Bîşezârın devri der iki Gazanfer rûz u şeb
 
Mihr şâh-ı rûşenâdur mâh serdâr-ı nücûm
Hayl-i ahterden iderler cem’-i leşker rûz u şeb
 
Mihr ü mehle âsumân bir sìne-sûz abdâldur
Kim turur pehlû-yı pür-dâgında ahker rûz u şeb
 
Başını kes mihr ü mâhun Zülfikâr-ı âhla
Saf-şikâf-ı düşmen ol mânend-i Haydar rûz u şeb
 
Mihrine aldanma çarhun bakma şekl-i mâhına
Perde-i çeşmünde devr olsa musavver rûz u şeb
 
Mihr ü mehden eyleyüp peymâne rûşen-meşrebân
Ragmına eflâkün eyler nûş-ı sâgar rûz u şeb
 
Mihr ü meh kim iki güldür zînet-i gülzâr-ı çarh
Çok şeh-i devrâna oldı zîb ü efser rûz u şeb
 
Mihr ü mehle çarh-ı mînâ-fâm bir bahr oldı kim
İki nîlûfer virür ol bahr-ı ahdar rûz u şeb
 
Rûşen olsa mihr ü mehden de n’ola ol sîne kim
Cilvegâh ide anı dîn-i Peyember rûz u şeb
 
Ol peyember kim ziyâ-yı nûrıdur mihr ü mehe
Tîre-tîh-i tîregîden nûra rehber rûz u şeb
 
Mihr-i eflâk-i nübüvvet mâh-ı evc-i ıstıfâ
Ahmed-i mürsel ki ‘âlem na’tin eyler rûz u şeb
 
Mihr ü mehden sanma feyz-i hâk-i pâyıdur anun
Kim olur pîr-i sipihrün ceybi pür-zer rûz u şeb
 
Mihre ta’n itse meh-i rûyı ‘aceb mi tâ ebed
İtd tenhâ ‘âlemi pür-nûr yekser rûz u şeb
 
Mihr ü mâh-ı ‘adli olsa pertev-endâz-ı cihân
Tâ sabâh-ı mahşer olurdı berâber rûz u şeb
 
Görselerdi mihr ü meh ger şâhidân-ı ‘ismetin
Hacletindenolarlardı ser-be-câ der rûz u şeb
 
Didüm eflâke nedür bu mihr ü meh-nâm iki gül
Bûy-ı feyzi itmede dehri mu’attâr rûz u şeb
 
Didi mihr ü meh degüldür ravzasında ol Şeh’ün
Kudsiyân gerdân iderler iki micmer rûz u şeb
 
Mihr ü meh-râya hudâvendâ şefî’e’l-müznîbâ
Ey ki kalbündürcemâl-i Hakk’a mazhar rûz u şeb
 
Cürm-bahşâ cirm-i mihr mâhdan idüp siper
‘Özr ider cürmin diler çarh-ı sitem-ger rûz u şeb
 
Dehri ‘aks-i nûrun idüp feyzyâb-ı mihr ü meh
Pâyuna itse n’ola îsâr-ı gevher rûz u şeb
 
Mihr ü mâh itmezdi sırr-ı nûr-ı evvelden zuhûr
Devr-i ‘ahdün olmasa eyyâma masdar rûz u şeb
 
Mihri döndürdün yolından mâhı itdün sîne-çâk
Mu’cizâtun söylenür kişver-be-kişver rûz u şeb
 
Zıllunı Hak nûr-ı mihr ü mehde kıldı ta’biye
Olmasa sâyen n’ola ey rûh-peyker rûz u şeb
 
Mihr ü mâh olsaydı ebr-i kahruna mazhar eger
Dehre göstermezdi yüz tâ subh-ı mahşer rûz u şeb
 
Mihr ü mâhıyla felek br sâ’il-i pür-hırsdur
İki kâseyle cenâbundan ider cer rûz u şeb
 
Hasret-i nezzâre-i mihr-i rûhunla meh gibi
Cüst ü cû eylerdi zulmâtı Sikender rûz u şeb
 
Hutbene müştâk mihr ü meh degül şâhâ hemân
Teşnedür pâ-bûsuna bu heft-kişver rûz u şeb
 
Çihre-sây-ı hâk-i dergâhun olaldan mihr ü meh
Her biri feyziyle eyler hâki gevher rûz u şeb
 
Nûr-ı mihr ü meh gibi kim zıllun eyler münhezim
‘Askerün küffâra olmakda muzaffer rûz u şeb
 
Mihr ü mâha düşmen olmagla ne var huffâşveş
Olsa bir köpek ne gam Bû Cehl-i kâfer rûz u şeb
 
Nûr-bahş-ı mihr ü mâh oldı nukâtı kilkünün
İtse na’tün n’ola idrâk-i suhânver rûz u şeb
 
Levha-i zer-kâr-ı mihr ü mâh-ı feyz-âsârdan
Âyet-i na’tün Fehîm itmekde ezber rûz u şeb
 
Mihr ü meh-feyzâ benem ol berk-i âteş tâb ki
Feyz-i te’sîr-i kazâ tab’umda ister rûz u şeb
 
Şâ’ir-i rûşrn-hayâlem mihr-tab’am meh-zamîr
Gark-ı nûr olmaz mı ol kim medhün eyler rûz u şeb
 
Bu husûsa mihr ü mân iki güvâhumdur benüm
Kim cemâlün mihridür tab’umda muzmer rûz u şeb
 
Hâtırum âbisten-i sad-mihr ü mehdür gerçi kim
Eksük olmaz çeşm-i tûfân-zâdan ahker rûz u şeb
 
Pertev-endâz olsa yüz bin mihr ü meh huşk eylemez
Ol kadar dâmân-ı çeşmün olmadan ter rûz u şeb
 
Eylemem te’sîr-i mihr ü mâhdan şekvâ fakîr
Gam yimem geçmekdedür ger hayr u ger şeb rûz u şeb
 
Bu kasîdem çarh-ı ma’nî-nâmdur pür-mihr ü meh
‘Âlemi devr itmede bir çarh u mihver rûz u şeb
 
Muhtasar eyle sözün ey dil çog olmaz mihr ü meh
Fârig ol tahsil-i hâsıldur mükerrer rûz u şeb
 
Tâ k mihr mâhı örte geh küsûf geh husûf
Tâ ki her bâr ola çün kâfûr u ‘anber rûz u şeb
 
Mihr ü mehden de olursa hâtır-ı a’dân ola
Çok sifâlîn-pâre meksûr u mükedder rûz u şeb
 
Mihr ü meh devr eyledükçe ‘âlemi her subh u şâm
Sad-selâm olsun revân-ı pâküne her rûz u şeb 
 
(Tahir Üzgör (hzl.) (1991). Fehîm-i Kadîm Hayatı, Sanatı, Dîvân’ı ve Metnin Bugünkü Türkçesi. Ankara: AKM Yay. 98-106)
 
 

Sitedeki yazıların tüm hakları ve sorumluluğu yazı sahiplerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Aksi davranışlara karşın yasal işlemlere başvurulacaktır.


Henüz yorum yapılmamış