Bir Martının Yalnızlığı



Bir martının yalnızlığı ilişti gözüme

soğuk gecelerinde İstanbul’un

ürkekti uçmaları gökyüzüne

yalpalanıyordu giderken ekmeğine

nerde değirmen

nerde buğday

nerde bu çark!

Buz tutar, maviyle hançerlenmiş kalbimdeki denizler

kan kırmızısı akar upuzun eteklerinde.

acımın sonsuz arzusu içinde

boğulur,

bir martının yalnızlığı.

tüm sevdalarımın senfonisindeyim

çekip gidiyor sonsuz mutluluk.

mülteciyim, beyaz düşlerimi kaybettiğim yerde

ve yangın elleriyle ilkbaharımı yakıyor,

hasretin.

her sabah sessiz bir ülkede uyanıyorum

gelecek, körleşmiş gibi duruyor

bir martının yalnızlığında.

Sitedeki yazıların tüm hakları ve sorumluluğu yazı sahiplerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Aksi davranışlara karşın yasal işlemlere başvurulacaktır.


2 Yorum
09.05.2020 - 13:52
bir martının yalnızlığı. tüm sevdalarımın senfonisindeyim çekip gidiyor sonsuz mutluluk. mülteciyim, beyaz düşlerimi kaybettiğim yerde............romantik kayboluşlar... imgelerin özlediği bir gidiş....nice güzel şiirlere

14.05.2020 - 18:39
Güzel dilekleriniz için teşekkürler.. Sevgiler.