EŞKIYA


12.1.2020
Ruh diye bildiğim bedenimin eşkıyası
Elimde silah
Parmağım tetikte
Kafam bir şiir kadar güzel
Karşıda ağlıyor tablolar
Duvarlarım ise kaldı çırılçıplak 
Ve silah zoruyla edildi o yeminler
Ve yalnızım diye haykırmayacağım ilk kez
Mutlu sonlanacak hikâyemde...
 
Ne kadar ağlasam da boş biliyorum
Rüzgar değmeyecek tenime
Kupa çekiyor kalbime maça kızı
Kağıdımdan akıyor mürekkep
İçim yapış yapış
Sen de git çağır anneni
 

Sitedeki yazıların tüm hakları ve sorumluluğu yazı sahiplerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Aksi davranışlara karşın yasal işlemlere başvurulacaktır.


2 Yorum
12.01.2020 - 20:43
Üretken kaleminizin mürekkebi hiç bitmesin şiir yolaklarında emin adımlarla ilerlemeniz dileğiyle

16.01.2020 - 10:49
Ne kadar ağlasam da boş biliyorum Rüzgar değmeyecek tenime Kupa çekiyor kalbime maça kızı Kağıdımdan akıyor mürekkep................ Hayli ilginç dizeler ve hayaller. Şiir de bunlar çok çok önemli meziyetler...