KÜREKLER KAYIKÇIDA


15.1.2020
 
 Seni arıyorum her yerde,
Sen yanıbaşımdayken bile...
Seni bulamayınca dönüyor,
Bu sefer kendimi arıyorum;
Kâh bir şarkıda, kâh bir şiirde.

Bazen küçük sarhoşluklar yaşıyorum,
Gam, hüzün, ümit, korku iç içe.
Gülersem kendimi suçlu hissediyorum,
Sanki tüm dertlerin müsebbibi benmişim de...

Gece bitiyor, gün ağarıyor,
Ama içimdeki karanlık bir türlü dağılmıyor.
Okuyamadığım kitapların
Gidemediğim diyarların
Yaşayamadığım mutlulukların
Yasını tutuyorum durmadan;
Kimselere de aldırmadan,
Kendimce, kimsesizce,
Sensizce, sessizce...

Bir de bakmışım ki,
Koca bir denizde
Bir kayıkta buluyorum kendimi
Kürekler kayıkçıda
Gözlerim yolda,
Kulaklarım senden gelecek tek bir fısıltıda.

Güneş gene ufka doğru alçalmakta,
Şehrin nazlı silueti giderek kaybolmakta,
Hiç bitmeyen bu kahrolası karanlıkta.
Gün beklemede, umutlar da zulada,
Ama kürekler hep kayıkçıda...

Sitedeki yazıların tüm hakları ve sorumluluğu yazı sahiplerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Aksi davranışlara karşın yasal işlemlere başvurulacaktır.


Henüz yorum yapılmamış