ÜMİT


24.04.2021

 

ÜMİT

 

Yetim kalmış izbe sokaklarda

Bir gölge vardı

Yoldaşıyla yalnız gezen

Birisi suskundu omuzları düşük,

Diğeri yağan yağmura inat

Islanmadaydı…

Kara topraklarda sürünürken

Tutsaklığını ilan etmişti

Aşktan yorgun hissizliğe mahkûm bedene

Kopamıyordu…

 

Sessiz sürüklenmedeydi

Üstünde bir kervan yükü

Bir bedendi, bir de gölge

Birlikte gezen

Düğümlenmişti zamanda adeta

Biri hissiz öteki kimsesiz…

Gölge bedeni, beden gölgeyi

Satamıyordu…

 

Mezara yol alsa kimsesiz giden

Hissiz olana gerekmezdi kefen

Sinesine yük olur kara toprağın

Biri gazi öteki bilmem ne şehidi..

Üç kafadardı onlar biri canlı

Diğeri mahrumdu candan

Üçüncüsü ilk terk edendi onları

Adını “ümit” koydular…

Gölge artık yorgundu ümitsizlikten

Bedenine inat

Yatamıyordu.

 

Hüseyin ALTIN

ESKİŞEHİR

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Sitedeki yazıların tüm hakları ve sorumluluğu yazı sahiplerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Aksi davranışlara karşın yasal işlemlere başvurulacaktır.


Henüz yorum yapılmamış