VAVEYLA


28.5.2020

Güneş açsa da gözlerimin içinde,

Ruhumun dehlizleri karanlık.

Dilimiz sussa da bu cihanda,

Nidamız yankılanır bezm-i âlemde.

 

Çakıl taşları ve yakamozlar arasında sıkıştı hayallerim.

Taşlar kadar ışıltılı ve sıradan,

Bir o kadar da ulaşılmaz.

Yoksa ben mi yanlış kaderi yaşıyorum?

 

Mahyalara benzer hayatım.

Yılda bir ancak rağbet görür.

Kalbim derinliklerde kaybolmuşken,

Bulabilene aşk olsun.

 

Duygular karanlık, niyetler belirsiz.

Kalpler çorak, çiğ tanesi çaresiz.

Bulutlanırken gökyüzüm,

Sel olup da çağlayamadım bir türlü.

 

Düşlerimdeki hayatı sevdim ben.

Gerçeğine pek alışamadım.

Dünya karanlık, insanlar gri.

Ben sonunu getiremeyeceğim bu maceranın.


Papatya sabahına uyanacağı mı düşünürken,

Fabrika dumanı sızlattı burnumun direğini.

Gelincik tarlasında ararken çareyi,

Kırlangıç fırtınasına yenik düştüm.

 

Hiçbir zaman çok şey beklemedim bu hayattan.

Sadece birazcık umut ve bir bardak çay.

Ben hiç gamsız olamadım ki üstat.

Atmosfer kadar katmanlı ve yamalı dünyamda.

 

Sitedeki yazıların tüm hakları ve sorumluluğu yazı sahiplerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Aksi davranışlara karşın yasal işlemlere başvurulacaktır.


Henüz yorum yapılmamış