Şehirler Suskun


29.3.2020
Yayıldı pandemi, yoktur aşısı,
Kayboldu dünyanın, huzur, neşesi,
Kapandı sınırın, dört bir köşesi;
Sessiz kaldı yollar, şehirler suskun.
 
Boyunlar bükülür, kaygılı gözler,
Dillerden dökülür, duygulu sözler,
Ağıtlar yakılır, hüzünlü sazlar;
Cansız çaldı teller, şiirler suskun.
 
Acaba göçtü mü, ala leylekler? 
Kırlarda açtı mı, lale, leylaklar?
Ürküp de kaçtı mı, deli toynaklar?
Bensiz soldu güller, baharlar suskun.
 
Çakıldı tekneler, yok artık sefer, 
Çekildi denizden, levrek ve lüfer,
Sıkıldı tenhada, buruk nilüfer;
Issız oldu göller, nehirler suskun.
 
Tıkanır insanlar, beton kafeste,
Tükenir sabırlar, her bir nefeste,
Yakınır illetten, sınav nefiste;
Şansız yılda kullar, seherler suskun.
 
Vakalar artıyor, çaresiz ilim,
Bize bizden yakın, kol gezer ölüm,
Söylemeye rakam, varmıyor dilim;
Ansız doldu sallar, mahirler suskun...
 
29.03.2020
Muhittin Alaca

Sitedeki yazıların tüm hakları ve sorumluluğu yazı sahiplerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Aksi davranışlara karşın yasal işlemlere başvurulacaktır.


Henüz yorum yapılmamış