Sensiz Geçen Günlerim



Kaybolmuş duygularım bir çocuk misali
Ararım; yitik düşmüş evlat gibi hali

Sevginin korlarında dağlandı yüreğim
Soğuk gecelerde sensin benim döşeğim.

Sensiz günlerim nasıl; anlatayım sana
Belki birgün dinler; geri dönersin bana

Dinlerim sırdaş gibi gecenin sesini
Sanki sert rüzgarlar kaşıyor ensesini

Düşünürüm yine ayışığı altında
Tekbirim yükselir Melekler'in safında

Kapatmayın bulutlar; örtmeyin o Nur'u
Uzatın ey geceler! En büyük huzuru

Beklerim sabahı işte; doğuyor Güneş
Kuşlar zikir çekiyor; yarasalar serkeş

Seher tadı başka, haram oluyor uykum
Bu değerli zamanı kacirmaktir korkum

Gündüzler vefasız; herkes kendı işinde
Insanlar darboğaz geçiminin peşinde

Dünden bir farkı yoksa;gün olmuştur ziyan
Cahillik mi övünç? Marifet mi hezeyan?

Güneş batıyor; kızıllıklar da göründü
Kimisine; ilk kimisine; son gündü

Gök çarşafını giydi ne büyük bir haya
Yıldızlar imrenmiş; bakıyor Dolunay'a

Yine kalemim, yine ben ve yine gece
Seni hatırlatır her kelime her hece

Aklıma geldikçe; hayallere dalarım
Gözyaşları içinde; ağlarım, ağlarım

Derim ki: Ey Fâni! Ancak Rabbinden işte
Bâki olan O'dur; kavuştursun Firdevs'te

Hafız Diyaeddin (Fâni)






Sitedeki yazıların tüm hakları ve sorumluluğu yazı sahiplerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Aksi davranışlara karşın yasal işlemlere başvurulacaktır.


Henüz yorum yapılmamış