YARALI YÜREĞİMİN YİNE SEVDÂ CENGİ VAR


Gönlündeki tipiyi dindir artık yağmasın,
Yağarsa yağmur yağsın binbir çiçek açılsın.
Barışırken bahtınla kara bulut ağmasın,
Yüreğindeki sevdân yıldız olup saçılsın.

Sinemdeki köşkünde senin yerin bambaşka,
O güzel gözlerinde okyanusun rengi var.
Ne söylesem bilmem ki mağlûp oldum bu aşka,
Yaralı yüreğimin yine sevdâ cengi var.

Şavkı vursun bağıma ışığınla dolayım,
Gülistânım şenlensin bülbülü şeydâ ile.
Ateşine aşinâ pervânen ben olayım,
Nârını esirgeme yanacak olsam bile.

Son mevsim sonbaharım güz gülleri gülüşlüm,
Gülüşün ömre bedel beklediğim an gibi.
Masivâdan da öte kehkeşândan gelişlim,
Damarımda kanımda taşıdığım can gibi.

Gel seninle beraber durduralım zamanı,
El ele tutuşup da şahikâ'ya çıkalım.
Rûz’i mahşere kadar yaşayalım o an’ı,
Zamandaki hayâle gıpta ile bakalım.

 

Süleyman Karanfil

Sitedeki yazıların tüm hakları ve sorumluluğu yazı sahiplerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Aksi davranışlara karşın yasal işlemlere başvurulacaktır.


2 Yorum
23.07.2019 - 03:15
Her dörtlük kendi içinde diğerlerinden bağımsız kafiyelenince değişik bir çalışma olmuş. Hareketli bir akıcılık kazanmış şiiriniz. Gönlünüze sağlık...

27.07.2019 - 11:39
Korkmaktan korkmamak ne güzel serpiştirilmiş bu şiirinize