Eski İstanbul Manileri


Esa
6.06.2017
Elimde sarı kahat
Ağlarım sahat sahat
İşte ben gidiyorum
Oturun rahat rahat
 
Bahçelerde ıtr-ı şah
Boyu uzun kendi şah
İki gönül bir olsa
Ayıramaz padişah
 
Kadifeden kesesi
Saraydan gelir sesi
Oturmuş mektup yazar
Ciğerimin köşesi
 
Keten gömlek tarakta
Bir yar gördüm ırakta
Ne kadar ırak olsa
Sevdası var yürekte
 
Yürüdü dağlar yürüdü
Dağları duman bürüdü
Alacaksan al beni
Nazik ömrüm çürüdü
 
Karşıda yanık selvi
Sıdk ile sevdim seni
Oğlan sıkma kolumu
Anneme söylerim seni
 
Nureddin Tevfik, “Eski İstanbul”, Türk Yurdu, İstanbul, 1328 (1912), C.2, S.16, s.496, 497.
Bu içeriğe henüz katkı yapılmamış

Sitedeki yazıların tüm hakları ve sorumluluğu yazı sahiplerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Aksi davranışlara karşın yasal işlemlere başvurulacaktır.


Henüz yorum yapılmamış