Akılsız ve ukala Şiir


27.3.2018
 
Yüreğim iki hece,
Sayıklar dururum,
Dilim firkatte,
Ayrılıklardayım.
Ağustos güneşi,
Şubat soguğu,
Zemheri'ye aşık,
İnceden doğu,
Ve güneşe tutkulu,
Karanlık batı.
Nöbetler geçiririm,
Saat 5'i hiç geçmez,
Bir siren, bir trenden,
Vagonlar ses etmez.
Akıl almaz,
Fukara'nın ekmeğidir umut,
Ne acıdır yaşamadan bilinmez,
İçli, dışlı yokluk...
Battık, iyice en dibe,
Sonra bir adım yükseldik,
Sandık ki, çıkmaya başladık,
Bataklıklarda yaşardık da, bilmezdik.
Ölüm, ne zaman gelir başa?
Sevdiklerinin içinde bitince mi?
En sevdiğin gidince mi?
Yoksa sevdiklerin hiçleşince mi?
Yada vucüt incelince mi?
Yoksa Çiçekler solunca mı?
Yahut benim gözlerim dolunca mı?
Bilmem,
Bildiğim tek şey var,
Oda Allah isteyince. 

Sitedeki yazıların tüm hakları ve sorumluluğu yazı sahiplerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Aksi davranışlara karşın yasal işlemlere başvurulacaktır.


4 Yorum
27.03.2018 - 04:05
kimsenin yazamadığı hayaller ve tasvirler var şiiriniz. güzeldi

27.03.2018 - 06:29
Güzel şiirler ve güzel yorumlar var ama bu güzel paylaşımları fark etmeden geçiyoruz. Gönlünüze sağlık.

27.03.2018 - 21:09
Battık, iyice en dibe, Sonra bir adım yükseldik, Sandık ki, çıkmaya başladık, Ne güzel anlatmışsınız. Gönlünüze sağlık. Ayrıca “ölüm ne zaman gelir başa?” sorusuna, oyunsuz, mecazsız, tamamen gerçek anlamıyla cevap vermişsiniz. Bu da çok güçlü bir ifade olmuş.

27.03.2018 - 23:11
Teşekkürler. :)