Gölde bir Ay, ayy kaldı.

Ekleyen : Şahamettin Kuzucular , 22 Nisan 2012 Pazar aaa Beğen 2




Gölde bir Ay, ayy kaldı.



Gurubun hüznü çalar, biz yine sarılırdık, 
Dal, gölde Ay'a batar, biz yine soluk soluk, 
Şavkıyla sevişirdik, zambaklar arasında, 
Umut şevk ile oynar, hazzını şâd ederdi 
Hüznünü yâd ederdik, ayrılık günlerinin, 
Bağrında Ay, ayy! çalan bu gölün sularında... 


Tanrı daha çok sevmiş; ki benden seni aldı. 
Yüreğim nerde şimdi, bu mezar yollarında? 
Neyleyim, ne bileyim, bu kabre nasıl sindin? 
Bilsem ben akmaz mıydım güllerin damarında? 


Gün geçer, sene geçer; geçer,her gelip geçen. 
Ne kadar ağlasam boş, her hüzün şarkısında... 
Yâdıma senden umut öptüğün güller kaldı. 
Dudağın belki kokar, bir gülün dudağında... 




Şimdi dolanıyorum; bir ıslık, yüz ağıtta. 
Aklıma senden umut göldeki Ay, ayy! kaldı. 
Belki,duyarım belki, bu gölün sularında... 
Belki,bulurum belki,zambaklar arasında... 


Ömrüme senden umut,kabrinde güller var ya! 
Belki, sen kokar belki; belki, bir nev baharda.


 
Şahamettin Kuzucular





Gün geçer, sene geçer; geçer,her gelip geçen. 
Ne kadar ağlasam boş, her hüzün şarkısında... 
Yâdıma senden umut öptüğün güller kaldı. 
Dudağın belki kokar, bir gülün dudağında...
 



Şiirin bu kıtası Cemil Şensever tarafından Hicaz Makamında bestelenmiştir. 





Sitedeki yazıların tüm hakları ve sorumluluğu yazı sahiplerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Aksi davranışlara karşın yasal işlemlere başvurulacaktır.

Yapılan Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış...

Yorum Yaz

Yorum yazmak için üye girişi yapınız...