KUYU


‘’Kekemedir yaşam şarkı söylerken geçer

Yağmur gibi çınlar sarı yağmurluklarda

Sık girip çıkıyorsun anı kapılarından

Seni savurgan yapan üzgün bir onay…’’(Alıntı)

 

 

 

 

Kasıtlı bir sessizliktir bu içten gelen, güzel Rabbim

Aşkın atağa geçtiği ne çok ölü güdü üstelik

Sehven yaşadığıma şahittir matemim

Şerh düştüğüm günü, geceleri kucakladığım

Fasit bir de yalandır belki çaresizliğim.

 

Düş iklimlerinde rast geldim kendime

Rest çektim nefsime ama asla da yetmedi.

Göğün uğultusunda gök gözlerinde matemin

Aşkı da esefle püskürten gözyaşım

Bir de mabedim.

 

Her resimde yoğum

Her yalanla sabittir doğruları rahmetin

Her ring mi yoksa uyuya kaldığım?

Her reşit hecede kalıp yargılar istiflediğim

Bir metanet ki kimse merhameti yargılayan

Yine ve hep seninle merhametlilerin en merhametlisi Rabbim.

 

Aşkın şafağı atmış ansızın

Sözcükler de yarım ağız gülümsemiş

Yazılmayı hak eden hangi duyguysa

Sözcüklerimle kat çıkıyorum ben bu dik yokuşa

Öğün atlıyorum kimi zaman

Ne zamanki göğün dolaylarında uçuşayım

Açlığımı gideren bir rahmet ve mahrem.

 

Rüzgârın sırtına bindim de gidip geldim bir koşu

Oysaki sırtını sıvazlamıştım sadece matemin

Külüstür acılarla iştigal değilim hem

Yeniden acımalı canım acımadan kendime

Kendime batırdığım çuvaldızı

İğneli kuyularda can çekişmek ne ki hem?

 

Bir Hemzeni geçidi

Rotası İlahi Ateşle tutuşan

Yana yakıla sevmedim üstelik

Ne mehtabı ne aşkı ne de s/üzgün heceleri

Kekremsi acılardan mustaribim

Fermanım saklı üstelik iç cebinde kalemin

Beraber çıktık bu yola madem

Esefle kınadığım mazimde saklı iç sesim.

 

Bir ritim bozukluğu imiş aşk

Hatta kükreyen bir aslan

Neye nazmetse içimdeki gizem

Sığındığım Rabbim ve evren

Kimse duygularımı kapı dışarı koyan

Gönlümde açmak bilmedi önceme özlem

Ve diri tebaası kayıp masalın

Bir pencere pervazına ilişen yavru serçe gibi

Uçuşan saçları mevsimin.

 

Gönül gözüme de ket vuramaz kimseler

Kimsesizliğime sahip çıkan ulvi bir hazan

Kardığım ne ise kanmakla mükellef bir sitem

Elbet kendimle olan kavgamda aralıksız

Üstelik tek mola dahi vermeden

Bir düş sakiniyim ki uyamadım gitti cihana

Düzlemin giriftlerine sızan gölgem

Aralıksız hatmederken inancı, umudu ve sevgiyi…

 

Sitedeki yazıların tüm hakları ve sorumluluğu yazı sahiplerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Aksi davranışlara karşın yasal işlemlere başvurulacaktır.


3 Yorum
19.10.2020 - 21:18
Kardeşim harikasın bu söz ve kelimeleri bir araya getirmekteki ustalığına hayranım maşallah.sen iç dünyanda gezerken benide alemde gezdirdin bu enfes söz ve kelimelrin altında bir daha okumalı bir daha bir daha,sen yaz kardeşim ben zevkle okuyayım ,Allah razı olsun kardeşim senden,selamlarımla.

19.10.2020 - 21:25
Allah sizden de razı olsun kıymetli ağabeyim. Çok çok teşekkür ediyorum yazmaya daha da teşvik eden içten yorumunuzla çok mutlu oldum ağabeyim. Ben nasıl ödeyeceğim sizlerin hakkını? Rabbim beni utandırmasın. Sağ olun var olun ağabeyim. Allah'ın izniyle ağabeyim ve yüreklerden yüreklere kurulan köprülerle Allah daim etsin bu güzel yolculuğu Selamlarımla değerli ağabeyim19.10.2020 21:22

Esa
20.10.2020 - 11:18
Soyut şiirleri tahlil etmek şairi bütünü ile çok iyi tanımadan hiç de mümkün olmuyor. O nedenle soyut şiirlerde yazanın değil, her okuyanın kendi hissettiği şeyler önemli hale geliyor. Soyut şeyleri daha da soyut bağdaştırmalar ve sembollerle yazmak gaye olunca izah daha da müphem bir hale geliyor. Bu tarz şiirlerde o nedenle alışılmamış bağdaştırmalar kurmak belirgin bir vasıf olup çıkıveriyor. Bu açıdan düşününce şiir kimsenin kurmadığı bağlamlar, kimsenin sakızı olmamış dizeler, imgeler ile kendini gösteriyor. Tüm bunları bir araya toplayınca şair bir şiiri ile değil, tüm şiirleri ile kendi tarzında kendi başarısını sağlamış oluyor. II. Yeni şiirinin Post modern yaklaşımı özelliği taşıyan şiirleriniz adına tebrik ediyoruz Gülüm Hanım.