Menekşe Mor Yâredir


Menekşe Mor Yâredir


Yüzün öper diyerek gölgeli kıskanç çınar,
Menekşe gün mü görür, boynu buruk hep bizar.
Yalardı göğsünü Ay, hercai şehvettedir.
Utandı hercai bak, yaşlara yangın sıkar!
Menekşe mor yüreğin nefsine hançer sokar.


Görürdü gül yasemin gitti yârin köşküne.
Papatya el tutuyor uçtu falın aşkına.
Menekşe gam dokunur, düştü hayal meşkine.
Yanar menekşe solar, gönlünü mosmor yakar.

Kamelya orkide ön cumbada konser verip,
Manolya pak teninin kibrine zümrüt takar.
Menekşe bahtına küs yollara mahzun bakar.

Bilir ki doğduğu yol üz’re sürecek alem.
Bu fikri akla ağır, boynu bu yüzden yıkar.

Fikirde süs seçerek endamı ihmal eden,
Menekşe kör talihin hazzına mosmor bakar.

Fakirdi, hicranının hüznüne kurban olam.
Menekşe bak gözünün yaşları benden çıkar.


Menekşe, mor yâredir, toprağa mosmor bakar…


BU ŞİİR  "ÖZLEŞİM"  ÖLÇÜ VE ŞİİR SİSTEMİ İLE YAZILMIŞTIR


Sitedeki yazıların tüm hakları ve sorumluluğu yazı sahiplerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Aksi davranışlara karşın yasal işlemlere başvurulacaktır.


Henüz yorum yapılmamış