ÖYLEYSE DE...


ÖYLEYSE DE…

 

Kırdın mı zincirlerini çocuk!

İçini perdeleyen onca hayalet

Sefil karalar kayboldu mu zamanından

Yanılsamalara kurban ettiğin “ben”in,

Bir bahar olabildi mi rengârenk;

Ve saçların tel tel soluyabildi mi rüzgârı.

Bir nefesti ciğerini dolduran hava,

Sen o nefeste boğuluyordun;

Görüyordum…

Görüyordum da dokunamıyordum ki;

Çünkü sen baharındaydın ömrün,

Karakış yaşıyordun;

Ben hazanda savruluyordum apansız.

Dokunmak öyle kolay mı kora!

Yanmayı istemek gibi

Bir yangından diğerine varmak gibi;

Varamıyordum…

Ama yanmaktan korktuğum için değil

Ya da zamana sığamadığım için;

Sen kendi zamanında tütüyordun

Dumanların yere göğe savruluyordu;

Savunmasız bir geleceğin düşünde

Hayallerinin kuytusuna sığınıyordun;

 

Dinmiyordu dumanın,

Soluyordum…

Soludukça can değiyordu içime

Tekmeliyordu rüyalarımı yeni doğan güneş;

Sönüyordu;

Ölü doğan bir ışık demetini tutuyordu ellerim.

Umut, dumandan doğmazdı çocuk!

Umut, kaçmak olmazdı yazgıdan…

Varsın sevdalar gizli kalsındı gözlerinde;

Ki yaşadıkça sen,

Hep taşıyacaksın derinliğinde baktıkça öyle güzel.

Kırdın mı zincirlerini çocuk!

Yoksa kırılmaya devam ediyor mu için;

Ama üzme kendini öyleyse de.

Bir gün görecek seni göz

Değecek sana rüya

Bir masalda olacaksın elmaların gökten düştüğü;

Ne cadıların sihri tutacak,

Ne çalabilecek bahtına karayazı;

Çünkü gözlerinin sırrında gizli alem;

Eninde sonunda açık verir sır;

Ve dökülür elmasları sevdanın.

İşte o gün hatırla bu şiiri, belki beni…

 

Sitedeki yazıların tüm hakları ve sorumluluğu yazı sahiplerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Aksi davranışlara karşın yasal işlemlere başvurulacaktır.


2 Yorum
22.09.2020 - 14:08
Haftanın şiirini ve şairini kutluyorum. Yolunuz açık, kaleminizin güzelliği daim olsun. Güzel, içten, güçlü ve sanatsal yönü zengin bir şiir.

24.09.2020 - 00:13
Değerli yorumunuz ve güzel dilekleriniz için teşekkür ederim, saygılarımla.