OYSAKİ LOKOMOTİFİYDİ ÖMRÜN


Sözcüklerdi nabzı duran hayallerin tutsağı günü bölen bir hüzün ve aşkı hicveden terennüm şimdi sükûn dileyelim evrenden sonra da evrenin seyrelen saçlarında günü uğurlayalım gece nasıl ki devşirme bir sevinç mabedin de haşmetli yalnızlığına bir mum daha dikelim ve kutlayalım yalnızlığı.

 

 

 

 

Kerevite çıktı gök kubbe

Sonra da aşk recmedildi

Bir izbeden sarkan özlemin perçemi

Kanatlı hutbesinde vedanın

Aşka hürmeten devasa bir parantez

Nöbete durduğumuz bir şiiri de küredik hece hece.

 

Yıldızlar resmedildi pencerede

Kükreyen her gürültü aslında şafağı atan bir kayraydı

Demli mizacın da müdavimi

Elbet o çapkın zümresi ünlemin

Koyu gözlerine serildik de ne mi oldu?

Aşkı lafa tuttuk da bir yıldız daha mı soldu?

Latifenin rüzgârı kesti ayaklarımı yerden

Bir de matemin seyrüseferinde

Bindik ki bir trene

Kaçak yolcuyu zor zapt etti kondüktör

Oysaki lokomotifiydi ömrün

Vazgeçilmezliği resmeden bitimsiz özlem.

 

Tünedik, türedik…

Tükettik kısaca.

Ömrü kırptık balyalarca yaşa hürmeten

Kandık da her sedaya

Sevdalı bir buse bildik aşkı helalinden

Tutuşan yüreğe de çaputlar bağladık

Ayı da aldık yanı başımıza

Göğe sundum acıyı

Ağladık, daldık vurduk matemin dibine.

 

Nüvesi yalnızlığın

Nüktedan bir mizaçla ömrü heba eden

Dokunulmaz kavşağında sihirli değneğin

Ucunda doğduk ansızın umut

Sehven yenik düştüğümüz bilumum bilinmezde

Sanrılarla tozuttuk

Sancılı doğumunda yarınların

Dünün de kökünü kuruttuk

Oysaki maziydi maruzatımız

Saplandığımız ve gözümüzden sakındığımız

Bencileyin bir yüreğe mum diktik

Aşkı adadık

Başat bir hecede unutulduk da

Kuralsız sevmenin verdiği hükümdü belki de hicap

Bir kanıt ki tek şahit

Sadece Yaratan.

 

Sitedeki yazıların tüm hakları ve sorumluluğu yazı sahiplerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Aksi davranışlara karşın yasal işlemlere başvurulacaktır.


Henüz yorum yapılmamış