Sen bende yoksan


29.9.2019
Sen ben de yoksan. 
 
Hep sana yöneldi, gönlümün izi. 
Bir dönsen ardına, geriye baksan. 
Canlandır gözünde, sen ikimizi.
Gönlünden gönlüme bir ışık yaksan. 
 
 
Aklımdan geçersin, hem de gündelik. 
Yutkunup dururum, hüznü üstelik. 
Bedenim, yüreğim, her yanım delik. 
Sızsan içerime, damlayıp aksan.
 
 
Ne olur bir sefer ses etsen bana. 
Kölen olurum ben,  bir ömür sana. 
Aht edip çevrilsen, dönüp bu yana. 
Gurbet elden kopup, karşıma çıksan. 
 
 
O akşam seni ilk  gördüğüm anda.  
Tutulup kalmıştım, dondum yanında. 
Ucu yırtık,  iki elim yakanda. 
Usul usul alsan, koynuna soksan. 
 
 
Üstüm, başım, sözüm açık saçıktım. 
Ayyaştım, deliydim, biraz kaçıktım. 
Ne sebeple kovdun, gönlünden çıktım. 
Ben varmıyım san ki sen bende yoksan. 
 
 
Yine eskisi gibi yollara düşsek. 
Bağırıp, çağırsak, biraz dövüşsek. 
Birisi' ne kızıp, sonra barışsak. 
Yakandan gururu kaldırıp atsan. 
 
 
 
 
 
 
zekeriya duman

Sitedeki yazıların tüm hakları ve sorumluluğu yazı sahiplerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Aksi davranışlara karşın yasal işlemlere başvurulacaktır.


2 Yorum
29.09.2019 - 18:12
Yine eskisi gibi yollara düşsek. Bağırıp, çağırsak, biraz dövüşsek. Birisi' ne kızıp, sonra barışsak. Yakandan gururu kaldırıp atsan. ................. Sevgilin her halini özleyen bir şiir olmuş.

09.10.2019 - 21:35
Şiirime ilginize ve yorumunuza teşekkür ederim efendim. Saygılarımla.