Yıllar Tükendi


17.5.2020

Ten harap, han türap, bozuldu bağlar,

Döktü hepten özüm, güller tükendi.

Sen serap, can bitap, üzüldü ağlar,

Çıktı lebden sözüm, diller tükendi.


Neşveyi unuttum, gama alıştım,

Gözyaşım kuruttum, sona ulaştım,

Gövdemi yürüttüm, onca çöl aştım;

Yıktı solda sızım, haller tükendi. 


Naz edip yalandan, darılacaktım, 

Azmedip gönülden, yâr olacaktım,

Hazzedip belinden, sarılacaktım;

Büktü içe dizim, kollar tükendi. 


Çileyle karıldı, hep aşk şarabım,

Parmaklar yarıldı, çok ıstırabım,

Vurmaktan yoruldu, kırık mızrabım;

Çöktü dertli sazım, teller tükendi. 


Sensizken noksandım, sensizken yarım,

Sanma ki usandım, dinmezken zârım,

Kederle beslendim, sönmezken hârım;

Yaktı geçti közüm, küller tükendi.


Gurbette dolaşıp, kaldın süresiz,

Hasrete bulaşıp, çektim çaresiz,

Vuslata ilişip, gelsen firesiz;

Baktı ufka gözüm, yollar tükendi.


Takvimin yaprağı, yine söküldü,

Hakikatın dağı, öne dikildi,

Eyvah gençlik çağı, ani çekildi!

Aktı bahar-yazım, yıllar tükendi.


17.05.2020

Muhittin Alaca


Sitedeki yazıların tüm hakları ve sorumluluğu yazı sahiplerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Aksi davranışlara karşın yasal işlemlere başvurulacaktır.


Henüz yorum yapılmamış