YOKSA ASLA ŞİİR OLAMAZDIM


‘’Filler mezarlığında fil ölüleri

Ve birkaç da şiir bulursunuz

Ki o şiirler kendi ölümlerini sezen

Birer kuğuydular kuytu sularda.’’

(Alıntı)

 

 

 

 

Bir çığlığın yüz karasıyım

Ne de olsa sessizliktir ilahım

Düşe kalka değil seve itile erdim bu mertebeye

İçimden dışa hücum eden şiirler ve teselli

Minvalidir mevsimin bu hırçın duygular

Minvalidir aşkın göğe ektiğim bulut tohumları

İçine gizlendiğim su kürem

Bilemezsiniz neye denk düşerim ben.

 

Vecizeler tek tanık

Aşkın satırlarına katık elbet özlem ve imkânsızlık

Boyuttan boyuta intikal eden

Müphem bir özlem, sevgili

Ne saçların efkârı

Ne gözlerin karası

Ela düşlerin de ta kendisiyim ben.

 

Hezeyan yüklü günü de öğüttük madem

Sıra gecenin boynunu sıkmaya geldi

İçimden düşen heceler

Kekelediğim değil aşkla iteklediğim bir gölge

Ne öncem ne sonram, sevgili:

Bilemezsin neye denk düşerim bunca zaman

Israrla sevgiyi gazel bilip de

Ritüeli bozmadan elbet gittim yine güme.

 

Sancılı okyanus ben ki çiy tanesi;

Mavi bulutların esiri değil eseriyim

Dinginliğe filan da yok özlemim

Yoksa asla şiir olamazdım ben

Sevemezdim de eşlik etmeseydi hüzün

Aşkla iştigal bitimsiz nöbetim

Bilemezler de ne zamandır aşkın emir eriyim.

 

Kuruyan değil nemlenen gözlerimdir sağdıcım

Bir teselli de değil aradığım

Sadece bitmeyen bir esinti ki

Küreyim iç sesimi

Tüneyim de şafağa

Şahlansın dizeler elbette sayesindedir

Kim ise şah damarımdan yakın şu sefil beşere.

 

Şaştığım da oldu elbet

Aştığım ne çok yol

Kandığım oldu mevsimin her sözüne

Kandırmak değil amacım

Kanamalı geçsin ömrüm biteviye.

Kanlı mı karlı mıdır gökyüzü?

Aşka buladığım her heceye meftunum işte

Derbeder yüreğime de kefildi kalem

Bir suçum varsa

Elbet sevmekten girdim ben hücreme.

 

Günlerden arda kalan şiirler

Şiirlerden kalan makamsız şarkılar

Kulağımda aşkın sesi

Sesten öte sessizliğin ta kendisi

Pirim de yolum da meczup yüreğin efkârı da

Elbet ketum imgelere sığınıp

Sözlendiğim bunca dertte

Sağanağın dolup da taştığı Nisan tasım

Uyuttum Mayıs’ı da düştüm ben yola

Yarının mizacı elbet umut

Öğrenmek isteyen şiirlerden sorsun beni

Ezeli yüreğim, endamlı acıların da teselli bulduğu

Bir hatim adeta

Severek ihya ettiğim devasa evren

Ne külfettir ne eziyet

Endamlı bir var oluş kaygısı

Kaybolduğuma da tanık hani bunca gizem.

 

Sitedeki yazıların tüm hakları ve sorumluluğu yazı sahiplerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Aksi davranışlara karşın yasal işlemlere başvurulacaktır.


Henüz yorum yapılmamış